Οι προτάσεις διαμορφώνουν ένα πλαίσιο για τη στροφή της ελληνικής οικονομίας προς ένα δρόμο μεσοπρόθεσμης ανάπτυξης.

Τη μείωση του φορολογικού βάρους στη μισθωτή εργασία, τις επιταχυνόμενες αποσβέσεις και μείωση του κόστους ενέργειας στη μεταποίηση, την εισαγωγή του κεφαλαιοποιητικού συστήματος στον δεύτερο πυλώνα κοινωνικής ασφάλισης, καθώς και τον εκσυγχρονισμό του συστήματος χρηματοπιστωτικής εποπτείας στον τομέα της προστασίας των επενδυτών, περιλαμβάνει, μεταξύ άλλων, η δέσμη των προτάσεων της «επιτροπής σοφών», υπό τον καθηγητή Χριστόφορο Πισσαρίδη, για την ανάπτυξη της ελληνικής οικονομίας.

Όπως αναφέρει το euro2day.gr, ήδη, η επιτροπή παρέδωσε το ενδιάμεσο πόρισμά της, περίπου 100 σελίδων, στο Μέγαρο Μαξίμου, προκειμένου να υπάρξει μια πρώτη εικόνα και επεξεργασία του στρατηγικού σχεδίου για τον μετασχηματισμό της οικονομίας μας. Έχουν ληφθεί υπόψιν και τα νέα δεδομένα που προκάλεσε η πανδημία, με το πλάνο αυτό να λαμβάνει την τελική του μορφή περίπου τον Σεπτέμβριο - Οκτώβριο, όταν θα υπάρχει και μεγαλύτερη σαφήνεια για το ευρωπαϊκό κονδύλι από το Ταμείο Ανάκαμψης που θα κατευθυνθεί στην Ελλάδα για την αντιμετώπιση των συνεπειών της υγειονομικής κρίσης.

Πρόκειται για ένα σχέδιο «ολιστικό, αλλά και απλό, υποστηριζόμενο από έναν λειτουργικό μηχανισμό εφαρμογής», όπως λένε στο Μέγαρο Μαξίμου, που στοχεύει στην η ενίσχυση της παραγωγικότητας, τη συστηματική αύξηση των εξαγωγών και τη στενότερη διασύνδεση της παραγωγής με την τεχνολογία και την καινοτομία.

Σύμφωνα με κυβερνητικές πηγές, οι οικονομικές προτεραιότητες του σχεδίου περιέχουν, ανάμεσα στα άλλα, την άνοδο των επενδύσεων και των εξαγωγών ως ποσοστό του ΑΕΠ, την ενίσχυση της μισθωτής εργασίας και τη μείωση της παραοικονομίας, την επένδυση στην εκπαίδευση και τη γνώση, την αύξηση του μεγέθους των ελληνικών επιχειρήσεων, την προώθηση της τεχνολογίας αιχμής, της καινοτομίας και της ψηφιοποίησης, την επίτευξη φιλόδοξων περιβαλλοντικών στόχων και την υποστήριξη των αδύναμων νοικοκυριών.

Οι άξονες

Οι καθηγητές της Επιτροπής, κατά τις ίδιες πηγές, προτείνουν στο ενδιάμεσο πόρισμά της δεκαπέντε (15) άξονες αναπτυξιακής πολιτικής και συγκεκριμένα:

• Τη μείωση του φορολογικού βάρους στη μισθωτή εργασία.
• Τις επιταχυνόμενες αποσβέσεις και μείωση κόστους ενέργειας στη μεταποίηση.
• Την ενίσχυση βασικής έρευνας μέσω άρσης αγκυλώσεων στα πανεπιστήμια. Κίνητρα για την ενίσχυση της καινοτομίας.
• Τη ριζική αναβάθμιση του συστήματος κατάρτισης για ανέργους και εργαζόμενους.
• Την υποστήριξη των γυναικών ώστε να διευκολυνθεί η συμμετοχή τους στην αγορά εργασίας.
• Την εισαγωγή του κεφαλαιοποιητικού συστήματος στον δεύτερο πυλώνα κοινωνικής ασφάλισης.
• Τη δημιουργία εξειδικευμένων τμημάτων στα δικαστήρια για υποθέσεις σημαντικού οικονομικού ενδιαφέροντος, με ανώτατο όριο έκδοσης απόφασης το ένα έτος.
• Τη συνέχιση και εμβάθυνση της ψηφιακής μεταρρύθμισης στη δημόσια διοίκηση.
• Τον εκσυγχρονισμό του συστήματος χρηματοπιστωτικής εποπτείας στον τομέα της προστασίας των επενδυτών.
• Τον εκσυγχρονισμό της εκπαίδευσης σε όλες τις βαθμίδες.
• Την αναδιάρθρωση του συστήματος υγείας με προτεραιότητα στην ψηφιοποίηση.
• Τη σταδιακή μεταφορά πόρων του φόρου ακίνητης περιουσίας σε τοπικό επίπεδο.
• Την ενεργειακή αναβάθμιση κτιρίων.
• Στη στροφή σε ανανεώσιμες πηγές ενέργειας με άμβλυνση του κόστους μετάβασης και στήριξη των τοπικών κοινωνιών κατά την απολιγνιτοποίηση.
• Την ανάπτυξη των υποδομών.

Όπως σημειώνουν στο Μέγαρο Μαξίμου, η Έκθεση εξειδικεύει τις παραπάνω προτάσεις, καθώς και άλλες που συνολικά διαμορφώνουν ένα πλαίσιο για τη στροφή της οικονομίας προς ένα δρόμο μεσοπρόθεσμης ανάπτυξης, με σαφείς οικονομικές προτεραιότητες και στόχους.