Δεν πρόκειται πια για ένα «περιβαλλοντικό» ζήτημα που αφορά μόνο επιστήμονες και ακτιβιστές. Η συρρίκνωση της βιοποικιλότητας εξελίσσεται σε συστημικό ρίσκο για την ίδια τη λειτουργία της παγκόσμιας οικονομίας, με άμεσες επιπτώσεις σε επιχειρηματικά μοντέλα, εφοδιαστικές αλυσίδες και επενδυτικές στρατηγικές.
Μια νέα αξιολόγηση της Διακυβερνητικής Πλατφόρμας Επιστήμης-Πολιτικής για τη Βιοποικιλότητα και τις Υπηρεσίες Οικοσυστημάτων (IPBES), η οποία εγκρίθηκε από περισσότερες από 150 κυβερνήσεις ύστερα από τρία χρόνια εργασίας, φιλοδοξεί να αποτελέσει οδηγό χάραξης πολιτικής σε σειρά κρίσιμων τομέων. Το μήνυμα είναι σαφές: η απώλεια της φύσης δεν είναι αφηρημένη απειλή, αλλά οικονομική πραγματικότητα.
Τα θεσμικά κενά και τα λανθασμένα κίνητρα
Η έκθεση εντοπίζει τρία βασικά εμπόδια στην αντιμετώπιση του προβλήματος: την ανεπαρκή θεσμική στήριξη, τα στρεβλά ή ανύπαρκτα κίνητρα και τις σοβαρές ελλείψεις σε αξιόπιστα δεδομένα. Παρά τη ρητορική περί «μετασχηματιστικής αλλαγής», οι ροές κεφαλαίων ακολουθούν αντίθετη κατεύθυνση. Μόνο το 2023, 7,3 τρισεκατομμύρια δολάρια κατευθύνθηκαν σε δραστηριότητες που επιβαρύνουν το περιβάλλον.
Όπως σημειώνει ο Matt Jones, ένας από τους τρεις συμπροέδρους της αξιολόγησης, η μελέτη συνθέτει χιλιάδες επιστημονικές πηγές και πολυετή έρευνα σε ένα ενιαίο πλαίσιο, το οποίο αποτυπώνει τόσο τους κινδύνους για τον επιχειρηματικό κόσμο όσο και τις ευκαιρίες που αναδύονται για όσους επιλέξουν να κινηθούν έγκαιρα.
Η προειδοποίησή του είναι διπλή: οι επιχειρήσεις μπορούν να ηγηθούν της μετάβασης προς μια πιο βιώσιμη οικονομία ή να βρεθούν αντιμέτωπες με την «εξαφάνιση» — όχι μόνο ειδών της φύσης, αλλά και των ίδιων των επιχειρηματικών τους μοντέλων.
Το “τυφλό σημείο” των αγορών
Ένα από τα πιο ανησυχητικά ευρήματα αφορά τη διαφάνεια. Λιγότερο από το 1% των εισηγμένων εταιρειών δημοσιοποιεί τις επιπτώσεις της δραστηριότητάς του στη βιοποικιλότητα. Το κενό πληροφόρησης μεταφράζεται σε επενδυτικό ρίσκο, καθώς οι αγορές καλούνται να τιμολογήσουν κινδύνους που δεν αποτυπώνονται επαρκώς.
Τομείς όπως οι κατασκευές, η αγροδιατροφή, τα φαρμακευτικά προϊόντα και οι υποδομές εμφανίζονται ιδιαίτερα εκτεθειμένοι, σύμφωνα με την Zero Carbon Analytics. Ωστόσο, η πραγματικότητα είναι πιο σύνθετη: ακόμη και εταιρείες που δεν δραστηριοποιούνται άμεσα σε περιβαλλοντικά ευαίσθητους κλάδους, επηρεάζονται μέσω των εφοδιαστικών τους αλυσίδων.
Η απώλεια βιοποικιλότητας, συνεπώς, δεν περιορίζεται σε ένα «πράσινο» αφήγημα. Αγγίζει την ανθεκτικότητα των επιχειρήσεων, τη σταθερότητα των αγορών και τη μακροπρόθεσμη βιωσιμότητα της παγκόσμιας ανάπτυξης. Και όσο το «τυφλό σημείο» παραμένει, το κόστος της αδράνειας διογκώνεται.
Πηγή: newmoney.gr
Διαβάστε επίσης: Ευρώπη: Γιατί κάποιες πόλεις βάζουν κόκκινο φωτισμό στους δρόμους