Τι θα χρειαστεί για να επιτύχει το όραμα του προέδρου Ντόναλντ Τραμπ για έναν ανεπτυγμένο βιομηχανικό τομέα στις ΗΠΑ

Οι δασμοί Τραμπ μπορεί να φέρουν περισσότερες θέσεις εργασίας στον αμερικανικό χάλυβα. Το ερώτημα όμως είναι εάν υπάρχουν εργαζόμενοι να τις καλύψουν.

Η χαλυβουργία – που χτυπήθηκε πρώτη με δασμούς 25% λόγω του εμπορικού πολέμου του Τραμπ – είναι ένα εξαιρετικό παράδειγμα της προσπάθειάς του να χρησιμοποιήσει τους φόρους στις εισαγωγές για την ανοικοδόμηση της μεταποίησης στην αμερικανική ενδοχώρα.

Δεν είναι όμως ο ξένος ανταγωνισμός που αποτελεί τροχοπέδη για τις αμερικανικές εταιρείες – η πρόκληση ακούει στο όνομα «εξεύρεση εργατών».

Στη γη του χάλυβα

Ο χαρακτηρισμός της κομητείας Μισισιπή στην πολιτεία του Αρκάνσας, που έχει λάβει μορφή σλόγκαν, είναι «η γη του χάλυβα» και αυτό δεν είναι υπερβολή. Σχεδόν το ένα τέταρτο των 20.000 θέσεων εργασίας στην κομητεία είναι σε βιομηχανίες που ανήκουν στη Nucor και την U.S. Steel και σε βοηθητικές επιχειρήσεις όπως οι κατασκευαστές σωλήνων και άλλοι μεταποιητές μετάλλων που έχουν συρρεύσει εδώ για να βρίσκονται κοντά τους, σύμφωνα με την Chmura Economics & Analytics.

Ο Clif Chitwood, πρόεδρος του Ιδρύματος Οικονομικής Ανάπτυξης της κομητείας Μισισιπή, εκτιμά ότι το 9% των άμεσων θέσεων εργασίας στις χαλυβουργίες καλύπτεται από εργαζόμενους που έρχονται από τόσο μεγάλες αποστάσεις που ζουν σε τροχόσπιτα ή φτηνά διαμερίσματα κατά τη διάρκεια της εργάσιμης εβδομάδας. 

«Πολλοί από αυτούς τους ανθρώπους εργάζονται τετραήμερες, 12ωρες βάρδιες – και μετά έχουν τέσσερις ημέρες ρεπό – γεγονός που επιτρέπει σε ορισμένους να ζουν πέντε ή έξι ώρες μακριά», πρόσθεσε, επισημαίνοντας πως υπάρχουν και κάποιοι που μοιράζονται προσωρινά καταλύματα με εργαζόμενους σε αντίθετες βάρδιες.

Τι συμβαίνει στην αμερικανική επικράτεια

Αυτό σημαίνει πως οι ΗΠΑ σταμάτησαν να εκπαιδεύουν εργάτες για εργοστάσια πριν από δεκαετίες, την ίδια στιγμή που οι συνταξιοδοτήσεις και οι περιορισμοί στη μετανάστευση εξαντλούν τη δεξαμενή διαθέσιμου εργατικού δυναμικού.

Πολλοί Αμερικανοί έχουν αρχίσει να βλέπουν αυτές τις θέσεις εργασίας ως επισφαλείς, καθώς η παγκοσμιοποίηση έχει αναγκάσει το κλείσιμο μεγάλων τμημάτων της εγχώριας παραγωγής.

Λίγο πάνω από το 20% των μεταποιητικών μονάδων σε όλες τις ΗΠΑ που δήλωσαν ότι δεν κατάφεραν να παράγουν σε πλήρη δυναμικότητα, ανέφεραν ως βασικό λόγο την έλλειψη εργατικού δυναμικού ή συγκεκριμένων δεξιοτήτων, σύμφωνα με πρόσφατα στοιχεία του Γραφείου Απογραφής.

Ερωτηθείς σχετικά με την έλλειψη δεξιοτήτων στη μεταποίηση, ο εκπρόσωπος του Λευκού Οίκου Kush Desai, τόνισε ότι περισσότεροι από ένας στους δέκα νέους ενήλικες στην Αμερική δεν εργάζονται, δεν φοιτούν στην τριτοβάθμια εκπαίδευση ή δεν παρακολουθούν κάποιο είδος επαγγελματικής κατάρτισης.

Η κομητεία Μισισιπή όμως -ακόμη και όταν η χαλυβουργία άνθιζε- πέρασε δεκαετίες οικονομικής παρακμής, η οποία έχει υποβαθμίσει την ποιότητα ζωής. 

Αυτή τη στιγμή, λιγότεροι από τους μισούς εργάτες στη «γη του χάλυβα» ζουν στην επαρχία. Οι καλοί μισθοί -κατά μέσο όρο λίγο πιο πάνω από 116.000 δολάρια το χρόνο, αλλά πολύ περισσότερα από τον μέσο όρο των 69.000 δολαρίων για όλες τις βιομηχανίες της κομητείας- συμβάλλουν στην κάλυψη του κόστους της μετακίνησης ή της εγκατάστασης μιας προσωρινής κατοικίας.

Η κομητεία Μισισιπή, μια κυρίως επίπεδη έκταση που «αγκαλιάζει» τις όχθες του ποταμού Μισισιπή και στην οποία κάποτε κυριαρχούσαν οι βαμβακοκαλλιέργειες, συρρικνώνεται εδώ και δεκαετίες. Ο πληθυσμός της κορυφώθηκε το 1940 σε περίπου 88.000 κατοίκους και τώρα έχει μειωθεί σε λιγότερο από το μισό.

Το τοπικό λύκειο, το οποίο είχε 800 μαθητές πριν από δύο δεκαετίες, έχει μειωθεί στους 460 – και η περιοχή έχει τη χαμηλότερη βαθμολογία της πολιτείας για τις σχολικές επιδόσεις. Το ποσοστό φτώχειας στην κομητεία είναι 21%, πολύ πάνω από το μέσο όρο της πολιτείας, 15,7%, σύμφωνα με το Γραφείο Απογραφής. 

Οι νέοι εργαζόμενοι

Η εργασία στον τομέα της χαλυβουργίας δεν έχει συνδικαλιστική κάλυψη, πράγμα που σημαίνει λιγότερη προστασία από απολύσεις. Αυτό είναι όλο και περισσότερο ο κανόνας. Λιγότερο από το 10% των Αμερικανών εργαζομένων είναι μέλη συνδικάτων, σύμφωνα με το Υπουργείο Εργασίας, από λίγο πάνω από το 20% το 1983.

«Όλοι οι κατασκευαστές προσπαθούν να βρουν εργαζόμενους. Αυτό δεν ισχύει μόνο για εμάς», διευκρίνισε στο Reuters η Katherine Miller, εκπρόσωπος της Nucor, της μεγαλύτερης χαλυβουργίας της χώρας, η οποία λειτουργεί τρία εργοστάσια στην κομητεία.

Ο Jerald Gaines, γενικός διευθυντής του εργοστασίου επίπεδης έλασης της Nucor, πρόσθεσε ότι είναι σε θέση να προσελκύσει εργαζομένους, αλλά δεν είναι τόσο εύκολο όσο στο παρελθόν.

Ένα από τα θέλγητρα των πιο απλών θέσεων εργασίας -που παρακολουθούν για παράδειγμα τις οθόνες υπολογιστών για την παραγωγή- είναι ότι οι εργαζόμενοι εισαγωγικού επιπέδου χρειάζονται μόνο απολυτήριο λυκείου ή ισοδύναμο πτυχίο. Οι εξειδικευμένες θέσεις εργασίας, όπως οι μεταλλουργοί, απαιτούν πτυχία ή άλλα προσόντα.

Ένα μέρος που δημιουργεί περισσότερους εξειδικευμένους εργάτες είναι το Arkansas Northeastern College, το οποίο διαθέτει μια καταπράσινη πανεπιστημιούπολη στα περίχωρα της πόλης. Το ένα τέταρτο των φοιτητών, περίπου 300, σπουδάζουν σε τομείς όπως η συγκόλληση και η επισκευή αεροσκαφών. Οι διευθυντές λένε ότι σχεδόν όλοι αυτοί οι φοιτητές καταλήγουν στις χαλυβουργίες.

Πηγή: ot.gr

Διαβάστε επίσης: Νάγκελ: Η Γερμανία κινδινεύει με ύφεση από τους δασμούς Τραμπ