Το μεγάλο ερώτημα είναι εάν οι ΗΠΑ εισέλθουν σε μια περίοδο ύφεσης, θα ακολουθήσει η Ευρώπη, λέει η Goldman Sachs

Όλο και περισσότεροι είναι οι αναλυτές που βλέπουν πλέον πιθανό το ενδεχόμενο η αμερικανική οικονομία να διολισθήσει σε ύφεση, με την Goldman Sachs να τοποθετεί αυτήν την πιθανότητα στο 45% τους επόμενους μήνες.

Ωστόσο το μεγάλο ερώτημα είναι εάν οι ΗΠΑ εισέλθουν σε μια περίοδο ύφεσης, θα ακολουθήσει η Ευρώπη;

Η ιστορική καταγραφή σίγουρα υποδεικνύει αυτή την κατεύθυνση: από το 1960, η πλειονότητα των ευρωπαϊκών οικονομιών παρουσίασε επίσης συρρικνώσεις μετά από μια αμερικανική ύφεση, συνήθως με καθυστέρηση τριών τριμήνων και για αντίστοιχη μείωση της παραγωγής, εξηγεί συνοπτικά η Goldman Sachs.

Ο απλός λόγος είναι ότι οι οικονομικοί κύκλοι των ΗΠΑ και της Ευρώπης είναι έντονα συσχετισμένοι, με τον Καναδά να έρχεται δεύτερος σε αυτή την κατηγορία. Επιπλέον, διαπιστώνει ότι ο βαθμός συγχρονισμού των οικονομικών κύκλων ΗΠΑ και Ευρώπης έχει αυξηθεί με την πάροδο του χρόνου, λόγω της βαθύτερης εμπορικής και χρηματοοικονομικής ολοκλήρωσης.

Μάλιστα, κατά την ανάλυσή της, οι επιπτώσεις από την ανάπτυξη των ΗΠΑ στην Ευρώπη είναι μεγαλύτερες κατά τη διάρκεια αμερικανικών υφέσεων απ’ ότι συνήθως.

Επομένως, η Goldman Sachs αναμένει πιθανώς ότι οι περισσότερες ευρωπαϊκές χώρες θα ακολουθήσουν τις ΗΠΑ στην ύφεση. Ωστόσο, η έννοια της ύφεσης δεν είναι σαφώς ορισμένη σε ευρωπαϊκές χώρες με χαμηλή δυναμική ανάπτυξης, και ήδη η Goldman Sachs προβλέπει μικρές συρρικνώσεις για τη Γερμανία, την Ιταλία και την Ελβετία το τρίτο τρίμηνο του φετινού έτους, υποδεικνύοντας ένα χαμηλό όριο για τεχνική ύφεση στην Ευρώπη.

Η Ευρώπη θα ακολουθήσει τις ΗΠΑ στην ύφεση;

Για να απαντήσει σαφώς στο ερώτημα αν η Ευρώπη θα ακολουθήσει τις ΗΠΑ στην ύφεση, η Goldman Sachs κάνει μια ιστορική καταγραφή που δείχνει σαφώς αυτή την κατεύθυνση. Χρησιμοποιεί τον στενότερο ορισμό «τεχνικής» ύφεσης για τις ευρωπαϊκές χώρες, ο οποίος περιλαμβάνει οποιαδήποτε περίοδο κατά την οποία το πραγματικό ΑΕΠ συρρικνώθηκε για τουλάχιστον δύο συνεχόμενα τρίμηνα.

Το δείγμα της περιλαμβάνει τις 13 μεγαλύτερες χώρες της ζώνης του ευρώ, καθώς και το Ηνωμένο Βασίλειο, τη Νορβηγία, τη Σουηδία και την Ελβετία. Χρησιμοποιεί τον ευρύτερο ορισμό της ύφεσης του NBER για τις ΗΠΑ, ο οποίος περιλαμβάνει και άλλους δείκτες ζήτησης και της αγοράς εργασίας, και περιλαμβάνει όλες τις τεχνικές υφέσεις καθώς και την κρίση της dot-com το 2001.

Με βάση τα δεδομένα από το 1960, η Goldman Sachs διαπιστώνει ότι περίπου το 65% των ευρωπαϊκών χωρών ακολούθησαν τις ΗΠΑ στην ύφεση το 1974, το 1980, το 1990, το 2008 και το 2020. Οι μοναδικές εξαιρέσεις είναι το 1970, όταν η νομισματική και δημοσιονομική πολιτική στις ΗΠΑ έγινε περιοριστική. Στην πρώτη περίπτωση, η Ευρώπη ακόμη απολάμβανε το τέλος της μεταπολεμικής ανόδου, το 1981, όταν η Ευρώπη απέφυγε μια ύφεση τύπου «διπλής ύφεσης», και το 2001, όταν η κατάρρευση της dot-com οδήγησε μόνο σε επιβράδυνση (αλλά όχι σε συρρίκνωση) στην Ευρώπη.

Συνολικά, η Γερμανία ακολούθησε τις ΗΠΑ σε 6 από τις 8 υφέσεις της από το 1960, ενώ η Γαλλία απέφυγε τη συρρίκνωση σε 5 περιπτώσεις.

Αξίζει εδώ να σημειωθεί ότι η μέση ύφεση στις ΗΠΑ από το 1960 διαρκεί πέντε τρίμηνα και οδηγεί σε συρρίκνωση 1% στο πραγματικό ΑΕΠ, εκτός από την πανδημία του Covid. Κατά τη διάρκεια αυτής της περιόδου, οι ευρωπαϊκές οικονομίες συνήθως εισέρχονται σε ύφεση με καθυστέρηση τριών τριμήνων και συρρικνώνονται για δύο τρίμηνα με αντίστοιχη απώλεια παραγωγής περίπου 1%.

Περισσότερες ευρωπαϊκές χώρες εισέρχονται σε ύφεση όταν η αμερικανική συρρίκνωση είναι μεγαλύτερη, όπως στην παγκόσμια χρηματοπιστωτική κρίση του 2008, ή όταν το σοκ που προκαλεί την αμερικανική ύφεση προέρχεται εκτός των ΗΠΑ, όπως στην πετρελαϊκή κρίση του 1974. Αντίθετα, λιγότερες ευρωπαϊκές χώρες εισέρχονται σε ύφεση όταν η αμερικανική ύφεση είναι σαφώς εγχώριας αιτίας, όπως το 1970 ή το 2001.

Γιατί η Ευρώπη τείνει να ακολουθεί τις ΗΠΑ στην ύφεση;

Ο απλός λόγος είναι ότι οι οικονομικοί κύκλοι των ΗΠΑ και της Ευρώπης είναι έντονα συσχετισμένοι. Αυτό είναι ορατό όταν συγκρίνουμε το ΑΕΠ μεταξύ των ΗΠΑ και των ευρωπαϊκών χωρών, με σαφή στοιχεία συγχρονισμού με την πάροδο του χρόνου.

Στην πραγματικότητα, το Ηνωμένο Βασίλειο και η ζώνη του ευρώ είναι μεταξύ των οικονομιών που είναι πιο συσχετισμένες με τις ΗΠΑ, εκτός από τον Καναδά. Μέσα στη ζώνη του ευρώ, ο συσχετισμός με τις ΗΠΑ είναι υψηλότερος στη Γερμανία και χαμηλότερος στην Ισπανία, ενώ αλλού στην Ευρώπη, η Ελβετία δείχνει στενότερη συγχρονία με τις ΗΠΑ από τη Νορβηγία και τη Σουηδία.

Επιπλέον, η Goldman Sachs εκτιμά ότι ο βαθμός συγχρονισμού μεταξύ των οικονομικών κύκλων των ΗΠΑ και της Ευρώπης έχει αυξηθεί με την πάροδο του χρόνου. Ακριβώς, επιτρέποντας τον υπολογισμό του συντελεστή συσχέτισης μεταξύ της παραγωγής των ΗΠΑ και της Ευρώπης να μεταβάλλεται με την πάροδο του χρόνου, διαπιστώνεται μια σαφής αύξηση της συγχρονικότητας γύρω από το 1970 και από το 1990 και μετά.

Η πιο πιθανή εξήγηση για τη μεγαλύτερη συσχέτιση μεταξύ των οικονομικών κύκλων των ΗΠΑ και της Ευρώπης είναι η αύξηση των εμπορικών και χρηματοοικονομικών συνδέσεων τα τελευταία χρόνια.

Τέλος, η Goldman Sachs διαπιστώνει ενδείξεις ότι οι επιπτώσεις από την ανάπτυξη των ΗΠΑ στην Ευρώπη είναι μεγαλύτερες όταν οι ΗΠΑ εισέρχονται σε ύφεση.

Πηγή: ot.gr

Διαβάστε επίσης: ΑΠΕ: Στα σκαριά η μεγαλύτερη υπεράκτια διασύνδεση στην Κίνα (pics)