Το γαλλικό χρέος μπορεί να φτάσει σχεδόν το 130% του ΑΕΠ έως το 2030, σύμφωνα με τις προβλέψεις του ΔΝΤ, εάν το Παρίσι δεν καταφέρει να μειώσει το δημοσιονομικό έλλειμμα, το οποίο φαίνεται να είναι 5,5% φέτος

Η κατάσταση χρέους της Γαλλίας είναι χειρότερη από ό,τι φαίνεται. Το κόστος δανεισμού της Γαλλίας φαίνεται συγκρατημένο, παρόλο που ο πρωθυπουργός Φρανσουά Μπαϊρού έχασε την ψήφο εμπιστοσύνης τη Δευτέρα. Παρ’ όλα αυτά, η χώρα βρίσκεται σε μια κρίση που εξελίσσεται αργά.

Το γαλλικό χρέος μπορεί να φτάσει σχεδόν το 130% του ΑΕΠ έως το 2030, σύμφωνα με τις προβλέψεις του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου, εάν το Παρίσι δεν καταφέρει να μειώσει το δημοσιονομικό έλλειμμα, το οποίο φαίνεται να είναι 5,5% φέτος. Κι όμως, ο Μπαϊρού φαίνεται έτοιμος να ακολουθήσει τον προκάτοχό του Μισέλ Μπαρνιέ στην εξουσία. Αυτό μπορεί να οδηγήσει είτε σε έναν πιο αδύναμο ηγέτη με λιγότερες δυνατότητες μείωσης του χρέους, είτε σε νέες εκλογές.

Ως αποτέλεσμα, η Γαλλία είναι πλέον ένας από τους πιο αδύναμους κρίκους στις αγορές χρέους της ευρωζώνης. Τα ομόλογά της προσφέρουν πλέον υψηλότερη απόδοση από αυτά της Ελλάδας ή της Ισπανίας, αντιστρέφοντας την κατάσταση πριν από ένα χρόνο. Το κόστος ασφάλισης του χρέους της BNP Paribas και της Société Générale’s έναντι αθέτησης είναι πλέον υψηλότερο από ό,τι για την Banco Santander ή τη UniCredit.

Ωστόσο, το επιπλέον ασφάλιστρο έναντι του γερμανικού χρέους είναι περίπου 80 μονάδες βάσης, κάτω από το φετινό υψηλό του Ιανουαρίου. Οι νέες εκλογές θα μπορούσαν να οδηγήσουν σε αύξηση του «spread» στις 100 ή και πάνω από τις 100 μονάδες βάσης, εκτιμούν οι αναλυτές της UBS, αλλά αυτό θα εξακολουθεί να είναι κάτω από το υψηλό του 2011. Η κρίση δεν έχει επηρεάσει άλλες χώρες, γεγονός που υποδηλώνει μικρό αντιληπτό κίνδυνο διάλυσης.

Βοηθάει το γεγονός ότι η ευρωζώνη είναι πιο σταθερή. Το καταστροφικό Brexit της Βρετανίας και ο πόλεμος στην Ουκρανία σημαίνουν ότι οι πολίτες, ακόμη και οι λαϊκιστές ηγέτες, είναι λιγότερο πιθανό να λαχταρούν την αποχώρηση από το μπλοκ. Οι γελοιότητες του Ντόναλντ Τραμπ στην Ομοσπονδιακή Τράπεζα μπορεί επίσης να οδηγούν τους επενδυτές μακριά από το δολάριο, προς περιουσιακά στοιχεία σε ευρώ.

Η Γαλλία έχει επίσης πλεονεκτήματα. Εξακολουθεί να είναι ο μεγαλύτερος εκδότης χρέους της ευρωζώνης και διαθέτει αξιοσέβαστη αξιολόγηση διπλού ΑΑΑ. Οι τράπεζές της έχουν άφθονη ικανότητα να απορροφήσουν ομόλογα εάν οι αποδόσεις αυξηθούν υπερβολικά. Έχουν δημόσιο χρέος που ισοδυναμεί με μόλις το 3% του ενεργητικού, σύμφωνα με στοιχεία της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας, λιγότερο από τον μέσο όρο του 5% της ευρωζώνης.

Ωστόσο, αυτό το σχετικά ευνοϊκό σκηνικό μπορεί να μην διαρκέσει. Οι αγορές ομολόγων της ευρωζώνης ενδέχεται να γίνουν πιο ασταθείς καθώς η δημοσιονομική έξαρση της Γερμανίας επιταχύνεται, ωθώντας προς τα πάνω τις γερμανικές αποδόσεις. Αυτό θα μπορούσε επίσης να δυσκολέψει την ΕΚΤ να μειώσει τα επιτόκια ή ακόμα και να την αναγκάσει να τα αυξήσει.

Το υψηλότερο κόστος χρηματοδότησης θα μπορούσε να κάνει την απομόχλευση της Γαλλίας ακόμη πιο δύσκολη. Υποθέστε μακροπρόθεσμο κόστος δανεισμού 4% και αύξηση του ΑΕΠ 1,2%, σύμφωνα με τις προβλέψεις του ΔΝΤ. Η Γαλλία θα χρειαστεί να επιτύχει δημοσιονομική ισορροπία πριν από το κόστος τόκων σχεδόν 1% για να μειώσει το χρέος, σύμφωνα με τους υπολογισμούς του Breakingviews. Αυτή τη στιγμή, υπάρχει δημοσιονομικό έλλειμμα 3%.

Μια έκρηξη διορθωτικής λιτότητας θα ξεκινούσε ακριβώς τη στιγμή που η Γαλλία προετοιμάζεται για τις προεδρικές εκλογές του 2027, ενισχύοντας τις δυνατότητες για μια ακροδεξιά κυβέρνηση με επικεφαλής το Εθνικό Συναγερμό της Μαρίν Λεπέν. Ενώ η αποχώρηση του Μπαϊρού δεν είναι από μόνη της ανησυχητική, η κατεύθυνση της πορείας είναι.

Reuters Breakingviews

Πηγή: ot.gr

• Διαβάστε επίσης: ΑΤΑ: Η κυβέρνηση άνοιξε τα χαρτιά της, αλλά το «μέτωπο» παραμένει ανοιχτό