Ο αριθμός των ανθρώπων, που θεωρούνται "εργαζόμενοι φτωχοί" έχει αυξηθεί στην πλειονότητα των κρατών μελών κατά την τελευταία δεκαετία, σύμφωνα με στοιχεία που δημοσιεύει σήμερα η Ευρωπαϊκή Συνομοσπονδία Εργατικών Συνδικάτων ETUC).

Ο αριθμός των ανθρώπων, που θεωρούνται "εργαζόμενοι φτωχοί" έχει αυξηθεί στην πλειονότητα των κρατών μελών κατά την τελευταία δεκαετία, σύμφωνα με στοιχεία που δημοσιεύει σήμερα η Ευρωπαϊκή Συνομοσπονδία Εργατικών Συνδικάτων ETUC).

Με ανάλυση των στοιχείων της Eurostat, η ΕΤUC διαπίστωσε ότι το ποσοστό των εργαζομένων με κίνδυνο φτώχειας αυξήθηκε σε 16 κράτη μέλη μεταξύ 2010 και 2019, παρά τη βελτίωση της οικονομίας κατά τη διάρκεια αυτής της περιόδου.

Η Ουγγαρία, το Ηνωμένο Βασίλειο, η Εσθονία, η Ιταλία και το Λουξεμβούργο υπέστησαν τις μεγαλύτερες αυξήσεις, με τους εργαζόμενους σε κίνδυνο φτώχειας να αυξάνονται μεταξύ 58% και 27%.

Αυτό συνέβαλε σε αύξηση 12% των φτωχών εργαζομένων σε ολόκληρη την ΕΕ, που σημαίνει ότι περίπου ένας στους δέκα Ευρωπαίους εργαζόμενους πέφτει πλέον κάτω από το όριο κινδύνου φτώχειας της Eurostat - το 60% του εθνικού μέσου εισοδήματος.

Οι νέοι, οι μετανάστες εργαζόμενοι και εκείνοι με προσωρινές συμβάσεις είναι στη χειρότερη θέση αν και έχουν σημειωθεί αυξήσεις των σχετικών ποσοστών για κάθε κατηγορία εργαζομένων, συμπεριλαμβανομένων εκείνων με ώρες πλήρους απασχόλησης και μόνιμες συμβάσεις.

Η δυσοίωνη εικόνα παρουσιάζεται στην τελευταία ετήσια έκθεση ETUI / ETUC "Benchmarking Working Europe 2020", η οποία δείχνει επίσης ότι μόνο τέσσερα κράτη μέλη έχουν νόμιμους κατώτατους μισθούς πάνω από το όριο μισθού με κίνδυνο φτώχειας.

Υπενθυμίζεται ότι η Κομισιόν δημοσίευσε μια πρόταση οδηγίας για τους κατώτατους μισθούς τον Οκτώβριο, αλλά δεν κάνει τίποτα για να εμποδίσει τους νόμιμους κατώτατους μισθούς να συνεχίσουν να καθορίζονται κάτω από το όριο των μισθών φτώχειας, αναφέρει η ETUC.

Η ETUC ζητά τις ακόλουθες βασικές βελτιώσεις για την απομάκρυνση των εργαζομένων από τον κίνδυνο φτώχειας:

- Μια ρήτρα στην οδηγία που εμποδίζει τον καθορισμό των κατώτατων μισθών κάτω από το όριο μισθού κινδύνου-φτώχειας.
 
- Απαγόρευση δημοσίων κεφαλαίων σε εταιρείες που αρνούνται στους εργαζομένους τους το δικαίωμα συλλογικών διαπραγματεύσεων.
 
- Τερματισμό του αποκλεισμού ορισμένων εργαζομένων, όπως των νέων, από τον νόμιμο ελάχιστο μισθό.