Οι ξένοι εργαζόμενοι φεύγουν από τη Βρετανία με ρυθμούς αντίστοιχους με αυτούς που ακολούθησαν τον Β 'Παγκόσμιο Πόλεμο.

Επιμέλεια: Ξένιος Μεσαρίτης

Οι ξένοι εργαζόμενοι φεύγουν από τη Βρετανία με ρυθμούς αντίστοιχους με αυτούς που ακολούθησαν τον Β 'Παγκόσμιο Πόλεμο, παρουσιάζοντας μια πρόκληση για μια οικονομία που έχει ήδη πληγεί από το Brexit και την πανδημία του κορωνοϊού.

Μόνο το Λονδίνο έχει χάσει 700.000 ανθρώπους τον τελευταίο χρόνο, σύμφωνα με πρόσφατες έρευνες. Οι συνέπειες αυτού του γεγονότος είναι βαθύτατες για το Υπουργείο Οικονομικών, τους επιχειρηματίες και κυριότερα για τις πιθανότητες ανάκαμψης από την χειρότερη ύφεση που έχει πλήξει την χωρά τους τελευταίους τρεις αιώνες.

Ρυθμός μεταβολής του πληθυσμού

Ο πληθυσμός του Ηνωμένου Βασιλείου έχει μειωθεί μόνο πέντε φορές τα τελευταία 50 χρόνια.

«Ο κίνδυνος είναι ότι οι άνθρωποι δεν επιστρέφουν, οπότε έχουμε έλλειψη δεξιοτήτων και εργασίας και χάνουμε μόνιμα κάποια παραγωγή, ανάπτυξη και φορολογικά έσοδα», δήλωσε ο Jonathan Portes, καθηγητής οικονομικών του King's College του Λονδίνου που εκτιμά ότι πάνω από 1 εκατομμύριο ξένους- γεννημένους στο Ηνωμένο Βασίλειο μπορεί να έχουν φύγει. «Δεδομένου ότι η μετανάστευση οδήγησε την οικονομική ανάπτυξη, ιδίως στο Λονδίνο, αυτό θα μπορούσε να είναι κακή είδηση».

Ο Καγκελάριος του Ταμείου Rishi Sunak και το Γραφείο Ευθύνης για τον Προϋπολογισμό θα αντιμετωπίσουν ορισμένες από αυτές τις πραγματικότητες φέτος και ίσως στον προϋπολογισμό στις 3 Μαρτίου. Για το Υπουργείο Οικονομικών, λιγότεροι μετανάστες τελικά σημαίνουν λιγότερη οικονομική παραγωγή και φορολογικά έσοδα για την εξόφληση των τεράστιων χρεών που συσσωρεύονται για να βοηθήσουν τους ανθρώπους και τις επιχειρήσεις να αντιμετωπίσουν τον κορωνοϊό.

Μια στροφή στις μεταναστευτικές ροές θα αναδιαμορφώσει την πολιτική της μετανάστευσης μετά από μια δεκαετία κυβερνητικών προσπαθειών για τον περιορισμό των ανθρώπων που φθάνουν. Μακροπρόθεσμα, θα μπορούσε επίσης να επιδεινώσει το δημογραφικό πρόβλημα που μοιράζεται το Ηνωμένο Βασίλειο με χώρες από τη Γερμανία έως την Ιαπωνία: πώς να υποστηρίξει έναν ταχέως γηράσκοντα πληθυσμό.

• Διαβάστε επίσης: Στο μικροσκόπιο οι πάροχοι των "χρυσών διαβατηρίων"

Ένα θεωρητικό σενάριο όπου η μετανάστευση μειώνεται αντί να αυξάνεται περίπου 100.000 το χρόνο θα μπορούσε να κοστίσει στο Ηνωμένο Βασίλειο περίπου το 1% του ΑΕΠ μετά από πέντε χρόνια. Αυτό θα αύξανε το έλλειμμα του προϋπολογισμού κατά 0,7% του ακαθάριστου εγχώριου προϊόντος, βάσει ενός κανόνα που χρησιμοποιείται από τον OBR, τον δημοσιονομικό φύλακα του Ηνωμένου Βασιλείου.

Δημογραφική ωρολογιακή βόμβα

Πάνω από το 20% των Βρετανών προβλέπεται να είναι ηλικίας σύνταξης έως το 2031.

Η απώλεια ξένων εργαζομένων μπορεί στην πραγματικότητα να είναι ευεργετική βραχυπρόθεσμα. Η ανεργία αυξάνεται και οι επιχειρήσεις, συμπεριλαμβανομένης της εστίασης και των τουριστικών καταλυμάτων, παραμένουν κλειστές για τουλάχιστον έξι εβδομάδες. Μόλις αρθούν αυτοί οι περιορισμοί, το σύστημα μετανάστευσης μετά το Brexit καθιστά πιο δύσκολο για τους πολίτες της ΕΕ να εγκατασταθούν στη Βρετανία κάτι που σημαίνει ότι οι θέσεις εργασίας που είχαν προηγουμένως γίνει από μετανάστες με χαμηλή ειδίκευση θα είναι δυσκολότερη.

«Αυτές οι θέσεις εργασίας δεν θα είναι επιλέξιμες για μακροχρόνιες άδειες εργασίας», δήλωσε η Madeleine Sumption, διευθύντρια της ερευνητικής μονάδας Παρατηρητηρίου Μετανάστευσης στο Πανεπιστήμιο της Οξφόρδης και σύμβουλος της κυβέρνησης. "Η κυβέρνηση έχει καταστήσει σαφές ότι δεν θέλει να επιτρέψει πολλές εξαιρέσεις."

Η φυγή αλλοδαπών εργαζομένων σηματοδοτεί μια γρήγορη στροφή από την τάση των τελευταίων 20 ετών, όπου η μετανάστευση δημιούργησε περισσότερες θέσεις εργασίας, εισόδημα για τα πανεπιστήμια και υψηλότερο κόστος στέγασης. Τώρα, υπάρχουν ενδείξεις αλλαγής.

Τα ενοίκια στο Λονδίνο μειώθηκαν κατά 8,3% πέρυσι, σύμφωνα με τον ιστότοπο ακινήτων Zoopla. Ενώ η διευθύντρια της έρευνας Grainne Gilmore δεν μπορεί να συνδέσει αυτήν την τάση με τη μετανάστευση, περίπου τα τρία τέταρτα των πρόσφατων αφίξεων από το εξωτερικό ζουν σε ιδιωτικά ενοικιαζόμενα καταλύματα.

Είναι αδύνατο να πούμε ακριβώς πόσα άτομα έχουν απομείνει. Αυτό οφείλεται στο γεγονός ότι η πανδημία έχει περιορισμένη συλλογή κυβερνητικών δεδομένων. Οι στατιστικολόγοι βασίζονται σε μεγάλο βαθμό στην Έρευνα Εργατικού Δυναμικού, η οποία έχει δείξει ότι ο πληθυσμός που γεννήθηκε στο εξωτερικό συρρικνώθηκε κατά περίπου 900.000 σε 8,3 εκατομμύρια έως το τρίτο τρίμηνο του 2020.

Μερικοί λένε ότι η πραγματική εικόνα μπορεί να είναι πολύ χειρότερη. Σε ένα blog τον περασμένο μήνα για το χρηματοοικονομικό κέντρο αριστείας, οι Portes και ο συν-συγγραφέας Michael O'Connor έθεσαν την πτώση σε περίπου 1,3 εκατομμύρια άτομα. Το Λονδίνο, υπολόγισαν, μπορεί να έχει χάσει περίπου το 8% του πληθυσμού του.

Καλύτερα αλλού

Το Ηνωμένο Βασίλειο υπέστη τη βαθύτερη οικονομική συρρίκνωσή του από το 1709 πέρυσι.

Οι πολίτες της ΕΕ που κάποτε προσελκύονταν από την προοπτική καλύτερης αμοιβής και θέσεων εργασίας βρήκαν τις χώρες καταγωγής τους να είναι πολύ καλύτερες από τη Βρετανία κατά τη διάρκεια της πανδημίας.

«Οι οικονομικές εξελίξεις σε χώρες από τις οποίες προέρχονταν πολλοί μετανάστες στις αρχές της δεκαετίας του 2000 είναι πραγματικά αρκετά θετικές», δήλωσε ο καθηγητής Christian Dustmann, διευθυντής του Κέντρου Έρευνας και Ανάλυσης Μετανάστευσης στο University College London. «Θα πουν γιατί πρέπει να φύγω; Η Πολωνία μου κάνει όπως και το Ηνωμένο Βασίλειο. Υπάρχουν πολλές ευκαιρίες εδώ, οπότε θα μείνω στο σπίτι μου.

• Διαβάστε επίσης: Η Facebook ζητά συγγνώμη και δίνει 1 δις δολάρια στα αυστραλιανά ΜΜΕ