Οι επενδυτές σ΄αυτή την κρίση γύρισαν την πλάτη στο νόμισμα που παραδοσιακά θεωρείται ασφαλές καταφύγιο

Οι επενδυτές γύρισαν την πλάτη στο ελβετικό φράγκο κατά τη διάρκεια της κατάρρευσης της Credit Suisse, αναζητώντας ασφάλεια στην αξία του χρυσού στα θησαυροφυλάκια της Ελβετίας παρά στο νόμισμά της.

Το ελβετικό νόμισμα, που χρησιμοποιείται συχνά ως καταφύγιο σε περιόδους πίεσης ή μεταβλητότητας της αγοράς, σημείωσε απώλειες της τάξης του 0,9% έναντι του δολαρίου μέσα στην εβδομάδα, με τους επενδυτές να το εγκαταλείπουν με τον γοργότερο ρυθμό των τελευταίων δύο ετών.

Το ίδιο διάστημα, το ιαπωνικό γεν, το οποίο επίσης θεωρείται καταφύγιο σε περιόδους κρίσεων, ενισχύθηκε 2,6% έναντι του δολαρίου. Από τότε που ξεκίνησε η τραπεζική κρίση στις ΗΠΑ στις 9 Μαρτίου, το γεν έχει κερδίσει πάνω από 5,5% έναντι του δολαρίου.

Η τιμή του χρυσού -το πολύτιμο μέταλλο λειτουργεί παραδοσιακά ως ασφαλές καταφύγιο για τους επενδυτές- αυξήθηκε πάνω από 5% την εβδομάδα μετά τις 13 Μαρτίου. Ξεπέρασε μάλιστα τα 2.000 δολάρια η ουγγιά, το υψηλότερο επίπεδο του τελευταίου έτους, ενώ τα κρατικά ομόλογα προσείλκυσαν κεφάλαια που συμπεριλαμβάνονται στις μεγαλύτερες εισροές εδώ και δεκαετίες.

Οι αναλυτές εκτιμούν ότι η αντίδραση των επενδυτών σχετίζεται άμεσα με την τραπεζική κρίση.

Οι κερδοσκόποι τοποθέτησαν πάνω από 800 εκατ. δολάρια ποντάροντας στην πτώση του ελβετικού φράγκου την εβδομάδα έως τις 21 Μαρτίου, σύμφωνα με τα στοιχεία της Commodities Futures Trading Commission, το μεγαλύτερο ποσό σε μία εβδομάδα από τις αρχές Μαρτίου 2021.

Την Κυριακή, η κεντρική τράπεζα της Ελβετίας  ενορχήστρωσε μια συμφωνία ύψους 3 δισεκατομμυρίων δολαρίων για την εξαγορά της Credit Suisse από την UBS, η οποία υποστηρίζεται από τεράστια εγγύηση που ανέρχεται έως 260 δισεκατομμύρια δολάρια, το ένα τρίτο του ΑΕΠ της χώρας.

«Αν δεν ήταν η Credit Suisse, αλλά οποιαδήποτε άλλη ευρωπαϊκή τράπεζα που είχε πρόβλημα, θα βλέπατε το ελβετικό φράγκο να ανεβαίνει απότομα, επειδή θα ήταν το ασφαλές καταφύγιο για τον ευρωπαϊκό κίνδυνο», εξηγεί στο Reuters ο Francesco Pesole, στρατηγικός αναλυτής συναλλάγματος στην ING.

Τα στοιχεία των προθεσμιακών συμβολαίων δείχνουν ότι οι κερδοσκόποι τοποθέτησαν κεφάλαια σε ανοδικά στοιχήματα σε σχέση με το ελβετικό νόμισμα μετά το σκάσιμο της φούσκας dot-com στις αρχές του 2000, μετά τις επιθέσεις της 11ης Σεπτεμβρίου 2001, και ξανά το 2008 και το 2011-2012, κατά τη διάρκεια της κρίσης χρέους της ευρωζώνης και άλλη μια φορά κατά τη διάρκεια της κρίσης από την πανδημία.

Δεν χάνει την αξιοπιστία του ως ασφαλές καταφύγιο

Για να χάσει το ελβετικό φράγκο την ιδιότητά του ως ασφαλές καταφύγιο, οι στρατηγικοί αναλυτές συναλλάγματος της Barclays υποστηρίζουν ότι απαιτούνται «θεμελιώδεις αλλαγές» στον ισολογισμό της χώρας, με το μερίδιο των περιουσιακών στοιχείων που έχουν εκδοθεί από την Ελβετία στις εξωτερικές υποχρεώσεις  να μειωθεί μέσω «μεγάλων και συνεχών» εκροών.

«Αυτό θα οδηγούσε σε αύξηση των επιτοκίων, αυξάνοντας το κόστος εξυπηρέτησης των εξωτερικών δανειακών υποχρεώσεων και επιβαρύνοντας περαιτέρω την επιτοκιακή διαφορά», αναφέρουν οι FX strategists της Barclays, με επικεφαλής τον Λευτέρη Φαρμάκη.

«Σε ένα τέτοιο σενάριο, η κεντρική τράπεζα πιθανότατα θα προσπαθούσε να εξομαλύνει την κατάσταση, αμβλύνοντας τις εκροές κεφαλαίων», σημειώνει ο κ. Φαρμάκης.

Η Barclays ανέφερε ότι οι πιθανότητες ενός επεισοδίου “ξαφνικής διακοπής” είναι εξαιρετικά χαμηλές παρά την τρέχουσα τραπεζική αναταραχή, αλλά το πιο δύσκολο ερώτημα που πρέπει να απαντηθεί είναι αν η εμπιστοσύνη στο χρηματοπιστωτικό σύστημα έχει διαβρωθεί σε τέτοιο βαθμό ώστε να έχει ξεκινήσει ένα επεισόδιο “αργής καύσης”.

«Ευτυχώς», εκτιμά η Barclays, «αυτό το σενάριο έχει περιορισμένες επιπτώσεις για το φράγκο στο ορατό μέλλον».

• Διαβάστε επίσης: Λαγκάρντ: Ρίχνει ξανά στο τραπέζι το σύστημα εγγύησης καταθέσεων και την τραπεζική ένωση

Πηγή: Οικονομικός Ταχυδρόμος