Offcanvas
Offcanvas
Η Μάντσεστερ Σίτι αποτελεί μία από τις 13 ομάδες του διεθνούς δικτύου της City Football Group, εταιρείας που ανήκει στον Σεΐχη Μανσούρ
Στο στόχαστρο των κανόνων ανταγωνισμού της Ευρωπαϊκής Ένωσης φαίνεται ότι τίθεται η Μάντσεστερ Σίτι -η κορυφαία ομάδα της Premier Leauge, η οποία ελέγχεται από τον Σεΐχη Μανσούρ του Άμπου Ντάμπι.
Όλα ξεκίνησαν όταν η ΡΕ Βίρτον, η οποία αγωνίζεται στο Βέλγιο, υπέβαλε επίσημη καταγγελία στις αρχές της Ε.Ε. Μεταξύ άλλων, υποστήριξε ότι μία από τις ομάδες του εγχώριου πρωταθλήματος έλαβε «αθεμιτή ώθηση», όταν εξαγοράστηκε από το διεθνές δίκτυο «αδελφών» σωματείων της Σίτι.
Η καταγγελία, την οποία φέρνει στο φως της δημοσιότητας το Bloomberg, συνιστά ένα από τα πρώτα «τεστ» του νέου ευρωπαϊκού κανονισμού περί ξένων επιχορηγήσεων στην Ε.Ε., ο οποίος επιτρέπει στην Κομισιόν να εξετάζει ή και να μπλοκάρει επενδύσεις, οι οποίες προέρχονται από ξένα κράτη.
Η Βίρτον ισχυρίστηκε ότι η Σίτι, δηλαδή ο… Σεΐχης Μανσούρ, εξαγόρασε το 2020 τη βελγική ομάδα Λόμελ ΣΚ, παρέχοντας «φρέσκα» κεφάλαια ύψους 16,8 εκατ. ευρώ. Κι αυτό βοήθησε τον σύλλογο να πάρει το «εισιτήριο» ανόδου στη δεύτερη κατηγορία του βελγικού πρωταθλήματος.
Χωρίς τα χρήματα από το Άμπου Ντάμπι, όπως υποστηρίζεται στην καταγγελία, το χρυσό «εισιτήριο» θα πήγαινε στα χέρια της Βίρτον και όχι της Λόμελ.
Παρότι τα αθλητικά δεν συγκαταλέγονται στους βασικούς στόχους του νέου κανονισμού των Βρυξελλών, η προσφυγή της βελγικής ομάδας καταδεικνύει την ανάγκη οι πλούσιες ομάδες της Ευρώπης να τεθούν υπό αυστηρότερο έλεγχο.
«Υπάρχουν πάρα πολλά λεφτά στο ποδόσφαιρο» σχολιάζει στο Bloomberg o Κρίστιαν Βεργκβίστ, ειδικός στη νομοθεσία περί ανταγωνισμού. «Οι ξένοι ιδιοκτήτες έχουν πλημμυρίσει τις ποδοσφαιρικές ομάδες με χρήματα, τα οποία αυξάνουν την αξία της αγοράς και διαστρεβλώνουν τον ανταγωνισμό».
Η Μάντσεστερ Σίτι αποτελεί μία από τις 13 ομάδες του διεθνούς δικτύου της City Football Group, εταιρείας που ανήκει στον Σεΐχη Μανσούρ. Πρόκειται για ομάδες από τη Γαλλία (Τρουά), την Ισπανία (Χιρόνα), την Ιταλία (Παλέρμο) κ.α.
Με το να διαθέτει την ιδιοκτησία πολλών ομάδων σε διαφορετικές χώρες, η αραβική εταιρεία μειώνει το κόστος για σκάουτινγκ και ανάπτυξη νέων ποδοσφαιριστών, ενώ πετυχαίνει καλύτερες συμφωνίες για τα εμπορικά και τηλεοπτικά δικαιώματα.
