Η Γαλλία έχει υψηλά ελλείμματα κατά το μεγαλύτερο μέρος των τελευταίων 25 ετών - Θα πρέπει να μετριάσει τα σχέδια δαπανών τόσο ώστε να ικανοποιήσει τις Βρυξέλλες, αλλιώς να εγκαταλείψουν το ευρώ

«Επειδή είναι η Γαλλία», έτσι εξήγησε ο Ζαν-Κλοντ Γιούνκερ, πρόεδρος της Ευρωπαϊκής Επιτροπής εκείνη την εποχή, την απόφαση των Βρυξελλών το 2016 να δώσουν περιθώρια στο μεγάλο, ιδρυτικό μέλος της Ευρωπαϊκής Ένωσης όσον αφορά τους δημοσιονομικούς κανόνες του μπλοκ.

Αυτή η υπομονή συνεχίστηκε ακόμη και όταν η ΕΕ υπέστη μια κρίση δημόσιου χρέους που παραλίγο να βυθίσει το ευρώ και ανάγκασε μικρότερα, πιο υπερχρεωμένα έθνη όπως η Ελλάδα και η Πορτογαλία να υιοθετήσουν εκτεταμένα μέτρα λιτότητας.

Όμως, κάθε επιείκεια για την γαλλική εξαίρεση μπορεί να τελειώσει αν οι πρόωρες εκλογές στη Γαλλία αναδείξουν μια ευρωσκεπτικιστική, ακροδεξιά κυβέρνηση στο Παρίσι, η οποία θα μπορούσε να επιβαρύνει τους δεσμούς με άλλες ευρωπαϊκές πρωτεύουσες και να δοκιμάσει τα ίδια τα θεμέλια του σχεδίου του ευρώ.

Ο Εθνικός Συναγερμός (RN) της Μαρίν Λεπέν επιμένει ότι δεν θα τινάξει τον γαλλικό προϋπολογισμό στον αέρα. Αλλά τα ερωτήματα παραμένουν σχετικά με το πώς θα χρηματοδοτήσει τα δαπανηρά σχέδια δαπανών στο πλαίσιο των νεοσύστατων δημοσιονομικών κανόνων της ευρωζώνης και αν η Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα θα μπορούσε να παρέμβει για να βοηθήσει εάν οι χρηματοπιστωτικές αγορές στραφούν εναντίον της Γαλλίας.
«Εάν μια χώρα μπορεί απλώς να αγνοεί τους κανόνες και να βοηθιέται από την κεντρική τράπεζα, θα δημιουργηθούν πολλές αμφιβολίες για τη μελλοντική αξία του ευρώ και τη μελλοντική συνοχή του ευρώ», δήλωσε ο Χόλγκερ Σμίλντινγκ, οικονομολόγος της Berenberg.

Τέτοιες ανησυχίες δεν περιλαμβάνονται στην επίσημη ατζέντα της συνόδου κορυφής της ΕΕ την Πέμπτη. Όμως, με το RN να προηγείται στις δημοσκοπήσεις για τη διμέτωπη ψηφοφορία που ξεκινά στις 30 Ιουνίου, είναι βέβαιο ότι θα απασχολήσουν το μυαλό των συναδέλφων του προέδρου Εμανουέλ Μακρόν.

Υψηλόβαθμες γερμανικές κυβερνητικές πηγές δήλωσαν ότι είναι απογοητευμένες από την αιφνιδιαστική απόφαση του Μακρόν να προκηρύξει εκλογές που θα μπορούσαν να οδηγήσουν σε μια κυβέρνηση υπό την ηγεσία του RN. Κάποιος την παρομοίασε με το ατυχές στοίχημα του πρώην πρωθυπουργού του Ηνωμένου Βασιλείου Ντέιβιντ Κάμερον για ένα δημοψήφισμα “in-out” για το Brexit, όπως μεταδίδει το Reuters.

Στην Ιταλία, με ακόμη μεγαλύτερο σωρό χρέους από τη Γαλλία, μια δόση Schadenfreude για τις ατυχίες της Γαλλίας αντισταθμίζεται από τους φόβους ότι μια γαλλική κρίση θα μπορούσε να επεκταθεί πέρα από τις Άλπεις, δήλωσε ο Φραντσέσκο Γκαλιέτι του συμβούλου πολιτικών κινδύνων Policy Sonar με έδρα τη Ρώμη.

Ο Ότμαρ Ίσινγκ, ο πρώτος επικεφαλής οικονομολόγος της ΕΚΤ και ένας από τους αρχιτέκτονες του ευρώ, συνέκρινε το χρέος της Ιταλίας και της Γαλλίας με «μια δαμόκλειο σπάθη που κρέμεται πάνω από τη νομισματική ένωση», η οποία είναι βέβαιο ότι θα πέσει αν δεν αντιμετωπιστεί το πρόβλημα.
«Μπορείτε να τραβήξετε την τρίχα από την οποία είναι προσκολλημένη, αλλά δεν μπορεί να κρατήσει για πάντα», δήλωσε σε συνέντευξή του.

Ακόμα και η Ελλάδα δεν χαρίζεται στη Γαλλία, με τον διοικητή της κεντρικής τράπεζας Γιάννη Στουρνάρα να τονίζει ότι όλα τα κράτη μέλη πρέπει να σέβονται τους κανόνες της ΕΕ.

Όχι άλλη επιείκεια

Οι δημοσκοπήσεις δείχνουν ότι το RN αναδεικνύεται ως το μεγαλύτερο κόμμα, με ή χωρίς σαφή πλειοψηφία, ώστε να συνεχίσει μια δύσκολη “συγκατοίκηση” με τον Μακρόν μέχρι τις προεδρικές εκλογές του 2027.
Η δημοσιονομική αξιοπιστία της Γαλλίας διακυβεύεται ήδη με το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο να αμφισβητεί τον τρόπο με τον οποίο θα μειώσει το δημοσιονομικό έλλειμμα που τρέχει περίπου στο 5,1% φέτος και την πιστοληπτική της ικανότητα να υποβαθμίζεται από δύο οίκους.

Στην πραγματικότητα, οι δημοσιονομικές αμαρτίες της Γαλλίας προϋπήρχαν κατά πολύ του Μακρόν. Διαθέτει δημοσιονομικά ελλείμματα μεγαλύτερα από το επιβαλλόμενο από την ΕΕ 3% για τα περισσότερα από τα 25 χρόνια από τότε που τέθηκαν σε ισχύ οι εν λόγω κανόνες.

Η Μπριζίτ Γκρανβίλ, οικονομολόγος στο Πανεπιστήμιο Queen Mary του Λονδίνου και συγγραφέας του βιβλίου “What ails France?”, δήλωσε ότι η απόρριψη, τη δεκαετία του 1990, των γερμανικών προτάσεων για πληρέστερη πολιτική ένωση αντανακλούσε την επιθυμία της να διατηρήσει την κυριαρχία της επί των οικονομικών της.
Η ίδια ανέμενε ότι το RN, το οποίο εδώ και πολύ καιρό έχει απορρίψει τις εκκλήσεις να εγκαταλείψει ένα ενιαίο νόμισμα ευρέως αποδεκτό από τους Γάλλους ψηφοφόρους, θα μετριάσει τα σχέδιά του τόσο ώστε να ικανοποιήσει τις Βρυξέλλες, αν έρθει στην εξουσία.

«Δεν έχουν επιλογή, εκτός αν θέλουν να εγκαταλείψουν το ευρώ», δήλωσε η Γκρανβίλ σε συνέντευξή της.

Οι σχετικές δηλώσεις της RN καθησύχασαν τους επενδυτές, οι οποίοι απαιτούσαν ασφάλιστρο μόλις 70 μονάδων βάσης για να κατέχουν 10ετή γαλλικά ομόλογα αντί των ασφαλέστερων γερμανικών ομολόγων τους – πολύ μακριά από τις κορυφές των 190 μονάδων για τη Γαλλία και σχεδόν 560 μονάδων για την Ιταλία κατά τη διάρκεια της κρίσης χρέους του 2011.

Ο επικεφαλής οικονομολόγος της ΕΚΤ Φίλιπ Λέιν δήλωσε στο Reuters ότι οι κινήσεις στη γαλλική αγορά ομολόγων δεν φαίνονται “άτακτες”, πράγμα που σημαίνει ότι δεν πληρούν μία από τις προϋποθέσεις για την παρέμβαση της κεντρικής τράπεζας.

Πηγή: newmoney.gr

Διαβάστε επίσης: Μετά την απογείωση.. «βουτιά» στις εγγραφές ξένων εταιρειών