Ο Economist «συμβουλεύει» τις εταιρείες για το πώς μπορούν να μειώσουν το πλήγμα από την επίθεση του Τραμπ στο διεθνές εμπόριο

Το 1881 οι Αμερικανοί τελωνειακοί σταμάτησαν μια ύποπτη αποστολή ζάχαρης, πιστεύοντας ότι το χρώμα της είχε αλλοιωθεί. Σύμφωνα με τον τότε ισχύοντα κώδικα δασμών, όσο πιο σκούρο ήταν το χρώμα, τόσο χαμηλότερη ήταν η κλίμακα ταξινόμησης και τόσο χαμηλότερος ο επιβαλλόμενος δασμός. Ενα χημικό τεστ επιβεβαίωσε ότι οι αξιωματούχοι είχαν δίκιο. Η υπόθεση έφτασε μέχρι το Ανώτατο Δικαστήριο της Αμερικής, το οποίο έκρινε ότι ο εισαγωγέας μπορούσε στην πραγματικότητα να αλλάξει τα εμπορεύματα έτσι ώστε να μειώσει τον δασμολογικό συντελεστή και επομένως δεν είχε κάνει τίποτα κακό.

Δεν περνάει εβδομάδα χωρίς νέες απειλές από τον Ντόναλντ Τραμπ ότι θα επιβάλει νέους δασμούς στις εισαγωγές στις ΗΠΑ. Οι δασμοί που όπως όλα δείχνουν τα εκτείνονται σε ένα ευρύ φάσμα προϊόντων και κλάδων, κινδυνεύουν να γίνουν «υπαρξιακό» ζήτημα για τις εταιρείες, όπως δηλώνει στον Economist ο Edward Steiner της δικηγορικής εταιρείας Sandler, Travis & Rosenberg. Για πολλούς, η μετεγκατάσταση της παραγωγής στην Αμερική -το επιθυμητό αποτέλεσμα του κ. Τραμπ- παραμένει απαγορευτικά δαπανηρή. Ως εκ τούτου, οι εταιρείες είναι πιθανό να διερευνήσουν πιο δημιουργικές προσεγγίσεις.

Όσοι ελπίζουν να ξεσκονίσουν τα βιβλία τους από την πρώτη θητεία του κ. Τραμπ πιθανότατα θα απογοητευτούν. Εξαιρέσεις από δασμούς, όπως αυτή που χορηγήθηκε στην Apple, την κατασκευάστρια του iPhone, το 2019, μπορεί να είναι πιο δύσκολες αυτή τη φορά. Ο Τραμπ υποσχέθηκε… «καμία εξαίρεση». Ομοίως, η μετεγκατάσταση της παραγωγής από την Κίνα, στα αγαθά της οποίας ο κ. Τραμπ έχει επιβάλει επιπλέον δασμούς 10%, σε μέρη όπως η Νοτιοανατολική Ασία μπορεί να μην προστατεύσει τις εταιρείες από δασμούς, ιδιαίτερα εάν ο Τραμπ ακολουθήσει την απειλή του να εφαρμόσει αμοιβαίους δασμούς. Οι εταιρείες θα μπορούσαν να μεταφέρουν τις δραστηριότητές τους στην Ταϊλάνδη ή τη Μαλαισία, αλλά θα καταλήξουν να έχουν τις ίδιες συνομιλίες σε 18 μήνες, σύμφωνα με τον Dave Townsend της Dorsey & Whitney, μιας άλλης δικηγορικής εταιρείας.

Έξυπνες λύσεις για αποφυγή δασμών

Μερικά αφεντικά μπορεί να αναζητήσουν έξυπνες λύσεις. Αρχικά ξεκινούν με τη «μηχανική δασμών», η οποία περιλαμβάνει προσαρμογές προϊόντων για αλλαγή της επίσημης ταξινόμησής τους, όπως έκανε στο μακρινό παρελθόν ο εισαγωγέας ζάχαρης. Οι δασμοί μπορεί να διαφέρουν σημαντικά ακόμη και όταν τα εμπορεύματα φαίνονται παρόμοια, και «εκεί βρίσκεται η ευκαιρία», σημειώνει ο Lawrence Friedman της Barnes, Richardson & Colburn, μιας ακόμη δικηγορικής εταιρείας.

Οι εταιρείες μπορούν να αντλήσουν έμπνευση από την Converse, μια μάρκα υποδημάτων που πριν από πάνω από μια δεκαετία άλλαξε τη σχεδίαση διαφόρων μοντέλων των παπουτσιών της Chuck Taylor All Star, τα οποία εισάγονται από χώρες όπως το Βιετνάμ, για να επιβαρυνθούν με χαμηλότερους δασμούς. Προσθέτοντας μια στρώση τσόχας στο μισό περίπου της εσωτερικής σόλας, η Converse κατάφερε να επαναταξινομήσει τα πάνινα παπούτσια ως παντόφλες, τα οποία αντιμετωπίζουν δασμούς περίπου 6%, σε σύγκριση με 48% που είναι για άλλα υποδήματα.

Οι κατασκευαστές ενδυμάτων, όπως η Columbia Sportswear, έχουν προσθέσει τσέπες κάτω από τη μέση σε πουκάμισα, μπλουζάκια και μπλούζες για να τα μεταφέρουν σε μια κατηγορία προϊόντων για την οποία οι δασμοί είναι χαμηλότεροι.

Μια άλλη μορφή «δασμολογικής μηχανικής» περιλαμβάνει την ενασχόληση με το από πού προέρχεται φαινομενικά ένα προϊόν. Χαρακτηριστικό παράδειγμα, οι ιμάντες καλωδίων στα αυτοκίνητα της Hyundai, που αποτελούνται από καλώδια, πλαστικά καλύμματα και συνδέσμους, για τους οποίους οι τελωνειακοί αξιωματούχοι των ΗΠΑ θεήρησαν ότι κατασκευάστηκαν στη χώρα αυτή. Ωστόσο, παρόλο που η πρώτη ύλη κατασκευάζεται εκεί, το μεγαλύτερο μέρος της παραγωγικής διαδικασίας γίνεται στην Κίνα, με το έτοιμο λουρί να αποστέλλεται στη Νότια Κορέα για δοκιμή και συσκευασία.

Ο σχεδιασμός των αλυσίδων εφοδιασμού έτσι ώστε να συμβαίνει αρκετή παραγωγή σε μια τοποθεσία που επωφελείται από χαμηλότερους δασμούς είναι φθηνότερος από τη μετεγκατάσταση της παραγωγής στο σύνολό της και επιτρέπει στις επιχειρήσεις να είναι πιο ευκίνητες όταν εισέρχονται νέοι δασμοί.

Εάν τίποτα από αυτά δεν είναι δυνατό, τότε μια άλλη επιλογή είναι η επιδίωξη της μείωσης του ύψους των δασμών που πρέπει να καταβληθούν. Η διάταξη «πρώτης πώλησης», που δημιουργήθηκε με δικαστική απόφαση το 1988, επιτρέπει στους εισαγωγείς να αποτιμούν τα αγαθά με βάση την τιμή που χρεώνει ο κατασκευαστής και όχι την υψηλότερη τιμή που χρεώνουν οι μεσάζοντες στην πορεία. Για να διατηρήσουν μετρητά, οι εταιρείες μπορούν επίσης να καθυστερήσουν την πληρωμή των δασμών.

Σε ένα σημείωμα που εστάλη σε πελάτες αυτόν τον μήνα, ο ναυτιλιακός γίγαντας Maersk, συμβούλεψε τη χρήση «δεσμευμένων αποθηκών» που επιτρέπουν στις εταιρείες να αποθηκεύουν αγαθά χωρίς να πληρώνουν δασμούς μέχρι να πουληθούν, καθώς και «ομόλογα προσωρινής εισαγωγής» για αγαθά που πρόκειται να επανεξαχθούν.

Φυσικά, ο κ. Τραμπ μπορεί τελικά να σταματήσει και αυτούς τους ελιγμούς. Το 2008 η αμερικανική τελωνειακή υπηρεσία πρότεινε την κατάργηση του κανόνα της πρώτης πώλησης, αν και οι δικηγόροι απέτρεψαν την απειλή. Ωστόσο, ακόμα κι αν κάποια παραθυράκια κλείσουν, οι εταιρείες είναι βέβαιο ότι θα βρουν άλλα. Τελικά, λέει ένας δικηγόρος, «οι άνθρωποι θέλουν πράγματα και θα τα πάρουν με τον ένα ή τον άλλο τρόπο». Να περιμένετε πολλή εφευρετικότητα τα επόμενα χρόνια, καταλήγει ο Economist.

Πηγή: ot.gr

Διαβάστε επίσης: Είναι έτοιμη για... κυβερνοπόλεμο η Κύπρος ή απλώς περιμένει το επόμενο «χτύπημα»;