Έρευνα, Καινοτομία και Ψηφιακή Διακυβέρνηση τα μεγάλα στοιχήματα.

Του Χρήστου Μιχάλαρου

Σημαντικό εφόδιο στον δρόμο της κυπριακής οικονομίας προς την ανταγωνιστικότητα φιλοδοξεί να αποτελέσει το Υφυπουργείο Έρευνας, Καινοτομίας και Ψηφιακής Διακυβέρνησης το οποίο βρίσκεται στα σκαριά, με το σχετικό νομοσχέδιο για την ίδρυσή του να είναι στα χέρια της Νομικής Υπηρεσίας.

Σύμφωνα με τον ισχύοντα προγραμματισμό, το Υφυπουργείο αναμένεται να ξεκινήσει εντός του έτους.

Μιλώντας στην «Πρώτη Εκπομπή» του Ράδιο Πρώτο ο Επικεφαλής Επιστήμονας της Κύπρου και αρμόδιος για την συγκρότηση του τρίτου Υφυπουργείου της Κυπριακής Δημοκρατίας Κυριάκος Κόκκινος ανέφερε ότι η συγκεκριμένη προσπάθεια έχει ως στόχο την διεύρυνση της παραγωγικής βάσης της οικονομίας, αξιοποιώντας την επένδυση που γίνεται σήμερα για τις επόμενες γενιές στην Παιδεία και στην έρευνα.

«Ας δούμε το ποτήρι μισογεμάτο. Στην έρευνα η Κύπρος πηγαίνει πάρα πολύ καλά. Εκεί που υστερούμε -και δεν είναι μόνο χαρακτηριστικό της Κύπρου, αλλά των περισσότερων ευρωπαϊκών χωρών- είναι πώς να μετατρέψουν την έρευνα σε προστιθέμενη αξία στην οικονομία, φτιάχνοντας νέα προϊόντα, νέες ιδέες, επιχειρηματικά μοντέλα και υπηρεσίες που βασίζονται στην έρευνα», ανέφερε.

Επί της ουσίας θα πρέπει τα αποτελέσματα της έρευνας να ενσωματωθούν στην πραγματική οικονομία και στην παραγωγική διαδικασία.

«Είναι αυτό που ονομάζουμε “επιχειρηματική καινοτομία”, η οποία δεν έχει να κάνει μόνο με την ακαδημία. Έχει να κάνει κατ’ εξοχήν με την επιχειρηματική κοινότητα που είναι αυτή η οποία θα δώσει το έναυσμα να πάρει κανείς αυτό που παράγεται στο εργαστήριο. Πρέπει η ακαδημαϊκή κοινότητα να πάει πιο κοντά στην επιχειρηματική και το ανάποδο. Έχουμε πολύ καλό επίπεδο βασικής και εφαρμοσμένης έρευνας, τόσο σε τοπικό επίπεδο, όσο και σε διεθνές, με τους επιστήμονές μας να διαπρέπουν στο εξωτερικό», τόνισε.

Όπως είπε, η τεχνολογική καινοτομία και η ψηφιακή πολιτική είναι έννοιες συνυφασμένες.

Όσον αφορά στην Ψηφιακή Πολιτική, υπό την σκέπη του Υφυπουργείου θα βρίσκεται η ψηφιακή στρατηγική, δηλαδή η υλοποίηση της ηλεκτρονικής διακυβέρνησης, η στόχευση για τις ψηφιακές δεξιότητες των πολιτών, το κόστος των υπηρεσιών διαδικτύου στη χώρα κ.α

«Ο κάθε πολίτης θα πρέπει να έχει κατ’ ελάχιστον ψηφιακές δεξιότητες που να του επιτρέπουν να συναλλάσσεται, να συνομιλεί και γενικότερα να λειτουργεί σε ένα ψηφιακό περιβάλλον. Αυτό έχει περισσότερο να κάνει με τις δυσκολίες ατόμων μεγαλύτερης ηλικίας, δηλαδή σε ηλικίες πριν τους “millennials”, που γεννήθηκαν μέσα σε έναν αναλογικό κόσμο και πλέον αναγκάζονται σε έναν ψηφιακό. Προσωπικά τους ονομάζω “ψηφιακούς μετανάστες”, σε αντίθεση με τους “ψηφιακούς ιθαγενείς” που είναι τα σημερινά παιδιά».

Όπως είπε, πρόκειται για ένα ζήτημα Παιδείας και με τον τρόπο που τα σημερινά παιδιά διδάσκονται να μαθαίνουν, καθώς λόγω του διαδικτύου οι νεαροί χρήστες βομβαρδίζονται με πληροφορίες, τις οποίες φιλτράρουν και κάνουν τις επιλογές τους για τη ζωή,  με έναν τρόπο μη ιεραρχικά δομημένο.