Ο Χρηματοοικονομικός Επίτροπος απάλλαξε εγγυητή από ισχυριζόμενη εγγυητική υποχρέωσή του σε δάνειο

Στην απόφαση όπως η Εταιρεία Εξαγοράς Πιστώσεων, B2Kapital, προχωρήσει σε απαλλαγή παραπονούμενου από την ισχυριζόμενη εγγυητική υποχρέωσή του σε δανειακή σύμβαση, κατέληξε ο Χρηματοοικονομικός Επίτροπος Παύλος Ιωάννου, τονίζοντας πως «οποιαδήποτε άλλη ενέργεια εκ μέρους της B2Kapital είναι καταφανώς παράνομη και, προφανέστατα, εντελώς παράλογη».
 
Η απόφαση του, όπως αναφέρει ο Επίτροπος, «εδράζεται επί αδιαμφισβήτητου και παραδεκτού γεγονότος, πλήρους αδυναμίας της Β2Kapital να τεκμηριώσει την έγκαιρη ενημέρωση του εγγυητή για καθυστερήσεις στην αποπληρωμή δόσεων του δανείου από τον πρωτοφειλέτη». Σημειώνει πως η σύμβαση αυτή  και η εγγύηση μεταφέρθηκε στην εν λόγω Εταιρεία Εξαγοράς Πιστώσεων, από την Τράπεζα Κύπρου Δημόσια Εταιρεία ΛΤΔ.
 
Συγκεκριμένα, στην απόφαση του ο Χρηματοοικονομικός Επίτροπος αναφέρει ότι ενεργώντας «΄με γνώμονα την διασφάλιση των συμφερόντων των καταναλωτών΄, δεν μπορώ παρά να θεωρήσω ότι η αδυναμία τεκμηρίωσης από την πλευρά της εταιρείας εξαγοράς πιστώσεων της έγκαιρης ενημέρωσης του εγγυητή και εφόσον ο ίδιος ο εγγυητής (και Παραπονούμενος), προβάλλει την θέση ότι τέτοια έγκαιρη ενημέρωση ουδέποτε επεσυνέβη, οφείλω να υιοθετήσω την θέση του εγγυητή».

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ: Διοικητής ΚΤΚ: Μην πειράξετε εγγυήσεις για να μην μπούμε σε περιπέτειες

 
Αναφέρει ότι «οποιαδήποτε άλλη ενέργειά μου επί τούτου, θα αποτελούσε καταστρατήγηση της απαίτησης του Νόμου για την υποχρέωσή μου να ενεργώ με γνώμονα την διασφάλιση των συμφερόντων των καταναλωτών» και προσθέτει πως «επειδή ακριβώς τα παραδεκτά γεγονότα στην  υπό εξέταση υπόθεση αποτελούν μια ξεκάθαρη περίπτωση στην οποία, πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας, οφείλω να εφαρμόσω την εν λόγω  απαίτηση του νομοθέτη».

Ο Χρηματοοικονομικός Επίτροπος τονίζει ότι «χωρίς ουσιώδη τεκμηρίωση ισχυριζόμενων απαιτήσεων, είτε άμεσα είτε εμμέσως μέσω καλώς δομημένων λογικών συνεπαγωγών, είναι φανερό ότι καμία χρηματοοικονομική επιχείρηση δεν είναι σε θέση να υλοποιεί απαιτήσεις της κατά δανειοληπτών, εγγυητών και άλλως πως πελατών της. Διότι οι ισχυρισμοί αυτοί από μόνοι τους δεν μπορούν να αποτελέσουν επαρκή μαρτυρία για οποιαδήποτε απαίτηση».