Offcanvas
Offcanvas
Η αυτοκινητοβιομηχανία αντιπροσωπεύει περίπου το 7% του ΑΕΠ της Ευρωπαϊκής Ένωσης και υποστηρίζει σχεδόν 13 εκατομμύρια θέσεις εργασίας
Η ευρωπαϊκή αυτοκινητοβιομηχανία αντιμετωπίζει μια από τις πιο κρίσιμες στιγμές της πρόσφατης ιστορίας της.
Τον κίνδυνο να βάλουν λουκέτο αντιμετωπίζουν το 30% των 260 εγκαταστάσεων στην Ευρωπαϊκή Ένωση και το Ηνωμένο Βασίλειο, που είναι αφιερωμένες στη συναρμολόγηση οχημάτων, κινητήρων και μπαταριών, σύμφωνα με εκτιμήσεις της γερμανικής συμβουλευτικής εταιρείας Roland Berger, οι οποίες βασίζονται σε δεδομένα του κλάδου.
Για την ιστορία, η αυτοκινητοβιομηχανία αντιπροσωπεύει περίπου το 7% του ΑΕΠ της Ευρωπαϊκής Ένωσης και υποστηρίζει σχεδόν 13 εκατομμύρια θέσεις εργασίας.
«Ο κλάδος υφίσταται έναν βαθύ μετασχηματισμό που απειλεί τη βιωσιμότητα τριών στις δέκα μονάδες παραγωγής σε ολόκληρη την Γηραιά ήπειρο», λένε στη Ναυτεμπορική, παράγοντες της αγοράς αυτοκινήτου.
Από το συνολικό αριθμό εγκαταστάσεων της αυτοκινητοβιομηχανίας, οι 100 προορίζονται για την κατασκευή επιβατικών αυτοκινήτων, οι 42 για λεωφορεία, οι 32 για βαρέα οχήματα, οι 29 για ελαφρά επαγγελματικά οχήματα, οι 61 για κινητήρες και οι 76 για μπαταρίες. Επιπλέον, 127 από αυτά τα εργοστάσια παράγουν ηλεκτρικά οχήματα με μπαταρία, σύμφωνα με την τελευταία καταμέτρηση της Ευρωπαϊκής Ένωσης Κατασκευαστών Αυτοκινήτων (ACEA).
Πριν από την πανδημία, τα ευρωπαϊκά εργοστάσια παρήγαγαν 21 έως 22 εκατομμύρια οχημάτων ετησίως, αλλά οι τρέχουσες προβλέψεις δείχνουν σταθεροποίηση της παραγωγής μεταξύ 16 και 17 εκατομμυρίων μονάδων για μεγάλο μέρος της επόμενης δεκαετίας. Αυτό αντιπροσωπεύει περίπου πέντε εκατομμύρια λιγότερα οχήματα ετησίως.
Οι ταξινομήσεις επιβατικών αυτοκινήτων στην ΕΕ έχουν μειωθεί κατά 17% από το 2019, αντιπροσωπεύοντας 2,2 εκατομμύρια λιγότερες μονάδες, σύμφωνα με την ACEA, ενώ οι πωλήσεις οχημάτων έχουν μειωθεί κατά 20% σε ολόκληρη την Γηραιά ήπειρο.
«Δεδομένου ότι πάνω από το 75% της παραγωγής παραμένει στην ευρωπαϊκή αγορά, αυτό αποτελεί σημαντικό πλήγμα για την παραγωγή στην ΕΕ», λένε παράγοντες της αγοράς και επισημαίνουν : ο κλάδος δεν βιώνει μια προσωρινή επιβράδυνση, αλλά μάλλον μια θεμελιώδη προσαρμογή που θα αναγκάσει τη βιομηχανία να προσαρμόσει την παραγωγική της ικανότητα σε πιο μέτρια ζήτηση».
«Ο συνδυασμός της ασθενέστερης ζήτησης, της προόδου των Κινέζων κατασκευαστών στην Ευρώπη και την εγχώρια αγορά τους, του εμπορικού πολέμου από τις ΗΠΑ, του υψηλού κόστους ενέργειας και μιας πιο αργής και πιο περίπλοκης από την αναμενόμενη μετάβασης στην ηλεκτροκίνηση, έχει δημιουργήσει πρωτοφανή πίεση στον τομέα», προσθέτουν.
Δραματικές συνέπειες
Η παραγωγή παραμένει στάσιμη μέχρι το 2030 και είναι 25% κάτω από τα ανώτατα επίπεδα.
Οι συνέπειες γίνονται ήδη ορατές. Τους τελευταίους μήνες, έχουν ανακοινωθεί σχεδόν 150.000 περικοπές θέσεων εργασίας έως το 2035, εκ των οποίων τουλάχιστον 10.000 θα υλοποιηθούν πριν από το 2028. Όμιλοι όπως η Volkswagen έχουν εξετάσει ακόμη και το ενδεχόμενο να κλείσουν έως και τέσσερα εργοστάσια στη Γερμανία, ενώ άλλοι Ευρωπαίοι κατασκευαστές, όπως η Stellantis και η Renault, έχουν αρχίσει να μεταφέρουν μέρος της παραγωγής ορισμένων μοντέλων σε εργοστάσια στο εξωτερικό, όπου το λειτουργικό κόστος είναι χαμηλότερο .
«Ορισμένες εκτιμήσεις τοποθετούν την ευρωπαϊκή πλεονάζουσα παραγωγική ικανότητα σε περίπου 30% της εγκατεστημένης παραγωγικής ικανότητας», λέει ο Ματιέ Μπερνάρ, επικεφαλής του τομέα της αυτοκινητοβιομηχανίας στην Roland Berger.
Αυτό επιδεινώνεται από την αυξανόμενη ανταγωνιστική πίεση από τους Ασιάτες κατασκευαστές, των οποίων το μερίδιο αγοράς στην Ευρώπη έχει αυξηθεί από περίπου 5% σε 9,5% σε μόλις ένα χρόνο.
Η επέλαση της Κίνας
Στον τομέα των plug-in υβριδικών οχημάτων, η παρουσία τους υπερβαίνει ήδη το 25%, μια τάση που προσθέτει πίεση σε μια ευρωπαϊκή βιομηχανία που βρίσκεται σε βαθιά μεταμόρφωση.
Οι Ασιάτες κατασκευαστές έχουν επιτύχει πλεονεκτήματα μεταξύ 25% και 30% στην ταχύτητα ανάπτυξης και 20% έως 30% στο κόστος των προϊόντων, αναγκάζοντας την Ευρώπη να επανεξετάσει όχι μόνο τη δομή κόστους, αλλά και την παραγωγικότητά της, τη βιομηχανική της κλίμακα και την ικανότητά της να επιταχύνει τη λήψη αποφάσεων σε μια ολοένα και πιο ανταγωνιστική αγορά.
Η Κίνα για παράδειγμα,θα μπορούσε να κλείσει το 2026 με σχεδόν 10 εκατομμύρια εξαγόμενα οχήματα στην ΕΕ, σε σύγκριση με περίπου 7 εκατομμύρια το 2025, εδραιώνοντας μια άνευ προηγουμένου επέκταση της αυτοκινητοβιομηχανίας της. .
Τους τελευταίους μήνες μόνο, οι κινεζικές εξαγωγές έχουν ξεπεράσει τις 900.000 μονάδες, αριθμός υψηλότερος από όλες τις ξένες πωλήσεις που κατέγραψε η χώρα κατά τη διάρκεια του 2019.
Αυτή η αύξηση συμπίπτει με ένα φαινόμενο εκτροπής του διεθνούς εμπορίου, που έχει προκαλέσει η δασμολογική πολιτική του προέδρου Τραμπ: «Ενώ οι υψηλότεροι δασμοί που επιβάλλονται από τις Ηνωμένες Πολιτείες περιορίζουν την είσοδο κινεζικών οχημάτων στην αμερικανική αγορά, η Ευρώπη διατηρεί σχετικά χαμηλότερα εμπόδια και συνεχίζει να παρουσιάζει ευκαιρίες σε ορισμένα τμήματα, ιδίως στον τομέα των ηλεκτροκίνητων οχημάτων», αναφέρουν οι ίδιες πηγές.
Αγώνας δρόμου για την ηλεκτροκίνηση
Η μετάβαση στα ηλεκτρικά οχήματα, κάθε άλλο παρά λύση είναι, αντίθετα, εντείνει την κρίση πλεονάζουσας παραγωγικής ικανότητας του τομέα.
Ο Ματιέ Μπερνάρ πιστεύει ότι η μετάβαση στα ηλεκτρικά οχήματα λειτουργεί ως «ενισχυτής» ορισμένων από τα διαρθρωτικά προβλήματα που αντιμετώπιζε ήδη η ευρωπαϊκή αυτοκινητοβιομηχανία, συμπεριλαμβανομένης της πλεονάζουσας παραγωγικής ικανότητας, του βιομηχανικού κατακερματισμού και της απώλειας ανταγωνιστικότητας.
Αυτή η δύσκολη αναπροσαρμογή που βιώνει η αυτοκινητοβιομηχανία θα μπορούσε να διαρκέσει τουλάχιστον πέντε χρόνια . Οι διαδικασίες αναδιάρθρωσης στην ευρωπαϊκή αυτοκινητοβιομηχανία απαιτούν χρόνο προτού φανούν πλήρως στα οικονομικά αποτελέσματα.
«Οι επιπτώσεις αυτών των μετασχηματισμών συνήθως χρειάζονται τέσσερα έως πέντε χρόνια για να υλοποιηθούν, καθώς συνεπάγονται σημαντικό αρχικό κόστος που σχετίζεται με το κλείσιμο ή τη μετατροπή εργοστασίων, τις αποζημιώσεις απόλυσης των εργαζόμενων, την ανακατανομή της παραγωγής και τις επαναδιαπραγματεύσεις με τους προμηθευτές», λένε παράγοντες της αγοράς αυτοκινήτου.
Προσθέτουν πάντως ότι ο κλάδος βρίσκεται ακόμη σε μεταβατική φάση και ουδείς μπορεί να πει με βεβαιότητα ότι η ευρωπαϊκή αυτοκινητοβιομηχανία θα καταφέρει να σταματήσει την απώλεια εδάφους από τους διεθνείς ανταγωνιστές.
Πηγή: naftemporiki.gr