«Για πολλές γυναίκες, η μητρότητα εξακολουθεί να βιώνεται ως ένα ‘’ακριβό’’ διάλειμμα καριέρας», επισημαίνει η Μαρία Καΐμη, Εσωτερική Νομική Σύμβουλος του Ομίλου CTC.

Περισσότερες ευκαιρίες, αλλά όχι πλήρης εξίσωση

Την τελευταία δεκαετία, η θέση της γυναίκας στον επαγγελματικό χώρο έχει ενισχυθεί σημαντικά, ιδιαίτερα σε Οργανισμούς που επενδύουν συστηματικά στη συμπερίληψη και στη δημιουργία ίσων ευκαιριών για όλους. Στον Όμιλο CTC, η ενδυνάμωση των γυναικών δεν αποτελεί απλώς κοινωνική ευθύνη αλλά στρατηγική προτεραιότητα: η εκπροσώπηση των γυναικών σε θέσεις ευθύνης έχει αυξηθεί, οι ευκαιρίες επαγγελματικής ανάπτυξης είναι ανοικτές και προσβάσιμες σε όλους και η κουλτούρα συνεργασίας ενισχύει την ανάδειξη της γυναικείας ηγεσίας. Στην ευρύτερη κοινωνία, ωστόσο, εξακολουθούν να υπάρχουν στερεότυπα που επηρεάζουν τον τρόπο με τον οποίο αντιλαμβανόμαστε τον ρόλο της γυναίκας. Σε ορισμένους τομείς παραμένει η αντίληψη ότι συγκεκριμένα επαγγέλματα ή θέσεις ευθύνης «ταιριάζουν» περισσότερο σε άνδρες, γεγονός που περιορίζει τις ευκαιρίες που δίνονται στις γυναίκες. Ταυτόχρονα, πολλές γυναίκες καλούνται ακόμη να ισορροπήσουν ανάμεσα σε απαιτητικούς επαγγελματικούς ρυθμούς και σε αυξημένες προσωπικές και οικογενειακές ευθύνες, μια πρόκληση που η κοινωνία σταδιακά αναγνωρίζει.

Η μητρότητα ως «αόρατο» ρίσκο

Το πιο «αόρατο» εμπόδιο για μια γυναίκα που επιδιώκει θέσεις ευθύνης είναι η αντίληψη γύρω από τη μητρότητα. Όχι ως προσωπική επιλογή, αλλά ως παράγοντας που εξακολουθεί να επηρεάζει σιωπηλά την αξιολόγηση, τη διαθεσιμότητα και τις προοπτικές ανέλιξης. Σε αρκετές περιπτώσεις, η μητρότητα αντιμετωπίζεται ως επαγγελματικό ρίσκο, γεγονός που μπορεί να οδηγήσει σε πιο αργή ανέλιξη ή σε μία διαρκή ανάγκη απόδειξης ικανοτήτων. Πρόκειται για ένα εμπόδιο που δεν αποτυπώνεται σε πολιτικές ή κανονισμούς, αλλά λειτουργεί μέσα από άτυπες προσδοκίες και παγιωμένες αντιλήψεις. Όταν, όμως, ένας Οργανισμός επενδύει σε μια κουλτούρα εμπιστοσύνης, ευελιξίας και ουσιαστικής αξιολόγησης, όπως επιδιώκεται στον Όμιλο CTC, δημιουργούνται οι προϋποθέσεις ώστε περισσότερες γυναίκες να αναδειχθούν και να ανελιχθούν σε ηγετικούς ρόλους.

Η ισότητα δεν είναι ακόμη καθημερινή εμπειρία

Η 8η Μαρτίου προτάθηκε το 1910 στη Διεθνή Διάσκεψη Εργαζόμενων Γυναικών στην Κοπεγχάγη και αναγνωρίστηκε επίσημα από τον ΟΗΕ μόλις το 1977, έπειτα από 67 χρόνια. Η χρονική αυτή απόσταση αντανακλά τις βαθιά ριζωμένες προκλήσεις που αντιμετώπισαν και σε μεγάλο βαθμό εξακολουθούν να αντιμετωπίζουν οι γυναίκες στον χώρο εργασίας.

Σήμερα, η ανισότητα σπάνια εκδηλώνεται με ανοικτές διακρίσεις, εκφράζεται κυρίως μέσα από πιο σιωπηλές μορφές, με κυρίαρχη τη μητρότητα, όπως αναφέρθηκε και προηγουμένως. Στην κυπριακή κοινωνία, η απόφαση να γίνει μια γυναίκα μητέρα εξακολουθεί συχνά να αντιμετωπίζεται ως «ρίσκο» για την καριέρα της, οδηγώντας σε πιο αργή εξέλιξη, περιορισμένες ευκαιρίες και αυξημένη ανάγκη απόδειξης επαγγελματικής αφοσίωσης. Για πολλές γυναίκες, η μητρότητα εξακολουθεί να βιώνεται ως ένα «ακριβό» διάλειμμα καριέρας, όχι λόγω έλλειψης ικανοτήτων, αλλά εξαιτίας δομών και αντιλήψεων που δεν έχουν ακόμη προσαρμοστεί πλήρως στη σύγχρονη πραγματικότητα.

Από τη νομοθεσία στην πράξη

Η ισότητα δεν είναι προνόμιο αλλά δικαίωμα, όπως έχει επισημάνει η Μαλάλα Γιουσαφζάι, η νεαρότερη κάτοχος του Βραβείου Νόμπελ Ειρήνης. Ένα δικαίωμα που χρειάζεται να γίνει ουσιαστικά κατανοητό και σεβαστό από Κυβερνήσεις, Οργανισμούς και την Κοινωνία συνολικά. Για να μη συζητάμε το 2030 τα ίδια ζητήματα γύρω από το χάσμα των φύλων, η πρόοδος πρέπει να αποτυπωθεί σε πιο ουσιαστικό θεσμικό επίπεδο. Η νομοθεσία μπορεί και πρέπει να ενισχυθεί, ώστε να μην περιορίζεται στη γενική αρχή της ισότητας, αλλά να συνοδεύεται από πρακτικούς μηχανισμούς διαφάνειας, αποτελεσματικές κυρώσεις και ουσιαστική υποστήριξη για την εφαρμογή της στην πράξη, ιδιαίτερα σε θέματα μισθολογικής ισότητας και εξέλιξης καριέρας. Σε αυτό το πλαίσιο, στον Όμιλο CTC η ισότητα δεν είναι θεωρία, είναι καθημερινή επιλογή. Η πιστοποίηση της ισότητας μεταξύ ανδρών και γυναικών στους χώρους εργασίας από τον Εθνικό Φορέα Πιστοποίησης Επιχειρήσεων επιβεβαιώνει αυτή τη δέσμευση και λειτουργεί ως εργαλείο λογοδοσίας και συνέπειας. Στόχος μας είναι να δημιουργούμε ένα περιβάλλον όπου όλοι, γυναίκες και άνδρες, να μπορούν να συμμετέχουν ισότιμα, να εξελίσσονται και να αξιοποιούν πλήρως τις δυνατότητές τους. Αν τέτοιες πρακτικές υιοθετηθούν σε μεγαλύτερη κλίμακα, τότε το 2030 η συζήτηση θα είναι πράγματι διαφορετική.

Η πραγματικότητα σε μία πρόταση

Η γυναίκα σήμερα ανεβαίνει επαγγελματικά, ισορροπώντας ανάμεσα σε όσα της προσφέρονται, σε όσα διεκδικεί και σε όσα δημιουργεί.

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΑΚΟΜΑ

Το δικαίωμα της γυναίκας να είναι ορατή