Ποιος ήταν ο ανώτατος ηγέτης του Ιράν που κυβέρνησε την Ισλαμική Δημοκρατία για περισσότερες από τρεις δεκαετίες και σκοτώθηκε το Σάββατο μετά από αεροπορικές επιδρομές των ΗΠΑ και του Ισραήλ - 40 ημέρες δημόσιου πένθους και 7 ημέρες αργία στο Ιράν

Σε αχαρτογράφητα νερά οδηγείται η Μέση Ανατολή μετά και τον θάνατο του Ανώτατου Ηγέτη του Ιράν. Ο Αγιατολάχ Αλί Χαμενεΐ, ο ανώτατος ηγέτης του Ιράν που κυβέρνησε την Ισλαμική Δημοκρατία για περισσότερες από τρεις δεκαετίες και οδήγησε την σύγκρουσή της με τη Δύση σκοτώθηκε το Σάββατο μετά από αεροπορικές επιδρομές των ΗΠΑ και του Ισραήλ στην Τεχεράνη. Ήταν 86 ετών.

Ιρανικά μέσα ενημέρωσης επιβεβαίωσαν τον θάνατό του τις πρώτες πρωϊνές ώρες της Κυριακής, αναφέροντας ότι ο Χαμενεΐ σκοτώθηκε στο συγκρότημα του γραφείου του και ότι θα κηρυχθούν 40 ημέρες εθνικού πένθους.

Η τελευταία ανάρτηση του Χαμενεΐ - Τι έγραψε ο Τραμπ

Μετά την επίσημη ενημέρωση από την ιρανική κυβέρνηση για τον θάνατο του Χαμενεΐ στον επίσημο λογαριασμό του στο Χ αναρτήθηκε μια φωτογραφία του να χαιρετάει με λεζάντα αραβικό εδάφιο από το Κοράνι (Σούρα Αλ-Αχζάμπ, 33:23):

«Αυτό δεν είναι μόνο Δικαιοσύνη για τον λαό του Ιράν, αλλά για όλους τους Μεγάλους Αμερικανούς και για ανθρώπους από πολλές Χώρες σε όλο τον Κόσμο που έχουν σκοτωθεί ή ακρωτηριαστεί από τον Χαμενεΐ και τη συμμορία των αιμοδιψών ΚΑΚΟΠΟΙΩΝ του», έγραψε ο πρόεδρος των ΗΠΑ Ντόναλντ Τραμπ σε δική του ανάρτηση στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης.

Γράφει στην ανάρτηση: «Ο Χαμενεΐ, ένας από τους πιο διαβολικούς ανθρώπους στην ιστορία, είναι νεκρός. Αυτό δεν είναι μόνο δικαιοσύνη για τον λαό του Ιράν, αλλά και για όλους τους μεγάλους Αμερικανούς και τους ανθρώπους από πολλές χώρες σε όλο τον κόσμο, που έχουν σκοτωθεί ή ακρωτηριαστεί από τον Χαμενεΐ και τη συμμορία του αιμοδιψών ΤΡΑΜΠΟΥΚΩΝ. Δεν μπόρεσε να αποφύγει τις μυστικές υπηρεσίες μας και τα εξαιρετικά εξελιγμένα συστήματα εντοπισμού μας και, σε στενή συνεργασία με το Ισραήλ, δεν υπήρχε τίποτα που να μπορούσε να κάνει αυτός ή οι άλλοι ηγέτες που σκοτώθηκαν μαζί του.

Αυτή είναι η μεγαλύτερη ευκαιρία για τον ιρανικό λαό να ανακτήσει τη χώρα του. Ακούμε ότι πολλοί από τους Φρουρούς της Επανάστασης, τον στρατό και άλλες δυνάμεις ασφαλείας και αστυνομίας δεν θέλουν πλέον να πολεμήσουν και ζητούν ασυλία από εμάς. Όπως είπα χθες το βράδυ, «Τώρα μπορούν να έχουν ασυλία, αργότερα θα έχουν μόνο θάνατο!»

Ας ελπίσουμε ότι οι Φρουροί και η αστυνομία θα ενωθούν ειρηνικά με τους Ιρανούς πατριώτες και θα συνεργαστούν ως μια ενότητα για να επαναφέρουν τη χώρα στη μεγαλοπρέπεια που της αξίζει. Αυτή η διαδικασία θα πρέπει να ξεκινήσει σύντομα, καθώς όχι μόνο ο θάνατος του Χαμενεΐ, αλλά και η χώρα έχουν, σε μία μόνο μέρα, καταστραφεί σε μεγάλο βαθμό και, μάλιστα, εξαφανιστεί.

Ωστόσο, οι βαριές και ακριβείς βομβιστικές επιθέσεις θα συνεχιστούν αδιάκοπα καθ’ όλη τη διάρκεια της εβδομάδας ή για όσο διάστημα είναι απαραίτητο, προκειμένου να επιτύχουμε τον στόχο μας για ΕΙΡΗΝΗ ΣΕ ΟΛΗ ΤΗ ΜΕΣΗ ΑΝΑΤΟΛΗ ΚΑΙ, ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΑ, ΣΕ ΟΛΟ ΤΟΝ ΚΟΣΜΟ!

Σας ευχαριστώ για την προσοχή σας σε αυτό το θέμα». Με τον θάνατο του Χαμενεΐ, ένα κεφάλαιο τεράστιας σημασίας στη σύγχρονη ιστορία του Ιράν κλείνει, με ελάχιστη βεβαιότητα για το τι θα ακολουθήσει ή ποιος θα τον διαδεχθεί.

Ποιος ήταν ο θρησκευτικός ηγέτης του Ιράν

Ανώτερο μέλος του κλήρου, ο Χαμενεΐ προήλθε από το θρησκευτικό, αντιιμπεριαλιστικό κίνημα που κατέλαβε την εξουσία με την επανάσταση του 1979. Με τη λευκή γενειάδα του, τα κληρικά του άμφια και το μαύρο τουρμπάνι, πρόβαλλε την εικόνα ενός αυστηρού πατριάρχη. Σοβαρός και ανέκφραστος, δεν εγκατέλειψε ποτέ το Ιράν μετά την ανάληψη των καθηκόντων του. Χρησιμοποίησε την εξουσία του για να καταστείλει διαμαρτυρίες κατά της ηγεσίας του και του ισλαμικού συστήματος που συνέβαλε στη δημιουργία του. Η αδιάλλακτη στάση του απέναντι στις αντιδράσεις για τις απόψεις του σχετικά με τα δικαιώματα των γυναικών και τις πολιτικές ελευθερίες ενίσχυσε τη φήμη του ως ηγέτη πρόθυμου να σκοτώσει εκατοντάδες αμάχους για να παραμείνει στην εξουσία.

Ο Χαμενεΐ καθόρισε τη θέση του Ιράν στη Μέση Ανατολή ως αμετακίνητου εχθρού του Ισραήλ και αδιάλλακτου εμποδίου στις προσπάθειες των ΗΠΑ να επηρεάσουν και να διαμορφώσουν την περιοχή. Φρόντισε η βαθιά ριζωμένη δυσπιστία και περιφρόνησή του προς τις ΗΠΑ — που πήγαζε από το ιστορικό παρεμβάσεων της Ουάσιγκτον στην ιρανική πολιτική και από τη στήριξή της σε μια μοναρχία που τον είχε φυλακίσει — να βρίσκεται πάντα στο επίκεντρο της ιρανικής πολιτικής ζωής. Κάλεσε επανειλημμένα για την καταστροφή του Ισραήλ, χαρακτηρίζοντάς το καρκινικό όγκο στην περιοχή.

Πίστη στη Τζιχάντ

Ο Χαμενεΐ «επιδίωξε αδιάκοπα να μετασχηματίσει την παραδοσιακή ισλαμική έννοια της τζιχάντ» — έναν αγώνα πίστης κατά του κακού, όπως αυτό εκπροσωπείται από τη Δύση και ιδίως τις ΗΠΑ — «και να την καθιερώσει ως το κεντρικό ζήτημα στην ιδεολογία του ισλαμιστικού καθεστώτος», έγραψε ο Μεχντί Χαλάτζι, ανώτερος συνεργάτης στο Washington Institute for Near East Policy.

Αν και ο Χαμενεΐ δεν ήταν ο μόνος που έδινε έμφαση στην τζιχάντ, η «καινοτόμος συμβολή» του ήταν ότι την κατέστησε «θεμέλιο ολόκληρου του ιδεολογικού συστήματος της Ισλαμικής Δημοκρατίας και μοναδική βάση της κρατικής πολιτικής του ιρανικού καθεστώτος», έγραψε ο Χαλάτζι.

Από το 1989, όταν διαδέχθηκε τον Αγιατολάχ Ρουχολάχ Χομεϊνί ως ανώτατος ηγέτης, ο Χαμενεΐ προστάτευε τα συμφέροντα των σκληροπυρηνικών θρησκευτικών θεσμών και του στρατού — συχνά αντίθετα με τη λαϊκή βούληση, που ευνοούσε μεταρρυθμίσεις και στενότερους δεσμούς με τη Δύση. Όταν ξέσπασε εξέγερση το 2022, μετά τον θάνατο μιας νεαρής γυναίκας υπό κράτηση της λεγόμενης «αστυνομίας ηθών» που επέβαλλε αυστηρούς θρησκευτικούς ενδυματολογικούς κανόνες, ο Χαμενεΐ απάντησε με θανατηφόρα καταστολή, χρησιμοποιώντας τόσο τις δυνάμεις ασφαλείας όσο και δικαστικές εκτελέσεις.

Η αντίδραση στις πρόσφατες πανεθνικές διαδηλώσεις που ξέσπασαν στις 28 Δεκεμβρίου ήταν ακόμη πιο συντριπτική και βίαιη. Οργανώσεις δικαιωμάτων εξακολουθούν να επαληθεύουν τον αριθμό των νεκρών — που μέχρι στιγμής υπολογίζεται σε περισσότερους από 7.000 — αφού οι αρχές επέβαλαν πλήρη διακοπή του διαδικτύου, περιορίζοντας την πρόσβαση των πολιτών στον έξω κόσμο κατά το πιο αιματηρό Σαββατοκύριακο της εξέγερσης.

Η επιρροή του Χαμενεΐ ξεπερνούσε κατά πολύ τα σύνορα του Ιράν. Αυτοπαρουσιαζόμενος ως παγκόσμιος ηγέτης των Σιιτών μουσουλμάνων, του κλάδου του Ισλάμ που κυριαρχεί στο Ιράν, επέβλεψε την επέκταση των Φρουρών της Ισλαμικής Επανάστασης (IRGC), της κορυφαίας στρατιωτικής δύναμης του Ιράν και εργαλείου προβολής ισχύος στο εξωτερικό. Επέτρεψε στους Φρουρούς — που διαθέτουν δικές τους χερσαίες, αεροπορικές και ναυτικές μονάδες καθώς και πολιτοφυλακή με πολιτικά — να δημιουργήσουν μια επιχειρηματική αυτοκρατορία που εκτιμάται ότι φτάνει έως και το 40% της οικονομίας. Σε αντάλλαγμα, οι διοικητές τους του παρείχαν αταλάντευτη πίστη.

Το Ιράν οικοδόμησε ένα ισχυρό δίκτυο κρατικών και μη κρατικών συμμάχων σε όλη τη Μέση Ανατολή που θα μάχονταν εκ μέρους του και θα λειτουργούσαν ως ζώνη αποτροπής απέναντι στο Ισραήλ και άλλους συμμάχους των ΗΠΑ. Καθώς η χρήση αυτών των «αντιπροσώπων» επεκτεινόταν, το Ιράν δέχθηκε έντονη κριτική από αραβικούς γείτονες, πολλοί από τους οποίους κατήγγειλαν επικίνδυνη παρέμβαση.

Ο Χαμενεΐ απέκτησε σημαντική επιρροή για το Ιράν στο Ιράκ, τη Συρία, τον Λίβανο, την Υεμένη και τα Παλαιστινιακά Εδάφη της Γάζας. Το πέτυχε εν μέρει στηρίζοντας πολιτοφυλακές και διεξάγοντας πολέμους δι’ αντιπροσώπων κατά των ΗΠΑ και των συμμάχων τους, συμπεριλαμβανομένων των σουνιτικών αραβικών μοναρχιών του Περσικού Κόλπου, που είχαν χρηματοδοτήσει τον πόλεμο του Ιράκ κατά του Ιράν τη δεκαετία του 1980 και αργότερα στήριξαν τις αμερικανικές κυρώσεις κατά της ιρανικής οικονομίας.

Οι τρομοκρατικές επιθέσεις της 11ης Σεπτεμβρίου 2001 στις ΗΠΑ έφεραν μια σπάνια περίοδο συνεργασίας μεταξύ Ουάσιγκτον και Τεχεράνης στον κοινό τους πόλεμο κατά των Ταλιμπάν. Αυτό όμως τερματίστηκε απότομα όταν ο τότε πρόεδρος των ΗΠΑ Τζορτζ Μπους χαρακτήρισε αργότερα το Ιράν μέρος του «άξονα του κακού», διαγράφοντας κάθε καλή θέληση που είχε δημιουργηθεί.

Μετά την υπό τις ΗΠΑ εισβολή στο Ιράκ το 2003, που έφερε 150.000 Αμερικανούς στρατιώτες στα σύνορα του Ιράν, οι Φρουροί άρχισαν να οργανώνουν και να εξοπλίζουν σιιτικές πολιτοφυλακές για να επιτίθενται στις αμερικανικές δυνάμεις στο Ιράκ.

Το 2014, η ιρακινή κυβέρνηση ενέκρινε επίσημα τις πολιτοφυλακές ως μέσο καταπολέμησης του εξτρεμιστικού Ισλαμικού Κράτους. Ο Χαμενεΐ έστειλε επίσης στρατιωτικές ενισχύσεις από τους Φρουρούς για να βοηθήσουν το Ιράκ και τη Συρία να πολεμήσουν το ΙΚ, που αντιτασσόταν σφοδρά στη σιιτική θεοκρατία του Ιράν. Η ισχύς και η προβολή των πολιτοφυλακών έδωσαν στο Ιράν μοχλό επιρροής στη διαμόρφωση των ιρακινών κυβερνήσεων.

Σταθερός υπερασπιστής των Παλαιστινίων, ο Χαμενεΐ παρείχε κατά διαστήματα στήριξη στη Χαμάς, τη σουνιτική οργάνωση που αντιτίθεται στην ύπαρξη του Ισραήλ και έλεγχε τη Γάζα, από όπου εξαπέλυσε φονική επίθεση στο νότιο Ισραήλ τον Οκτώβριο του 2023. Η συντριπτική ισραηλινή απάντηση άλλαξε ριζικά την ισορροπία δυνάμεων στη Μέση Ανατολή και κατέστρεψε τον λεγόμενο «Άξονα της Αντίστασης» της Ισλαμικής Δημοκρατίας.

Το Ισραήλ σκότωσε την ανώτατη ηγεσία της Χαμάς και χιλιάδες μαχητές της, ενώ τα πλήγματά του στον Λίβανο αποδυνάμωσαν σοβαρά τη Χεζμπολάχ, τον βασικό σύμμαχο του Ιράν. Η αιφνίδια ανατροπή του Σύρου προέδρου Μπασάρ αλ-Άσαντ τον Δεκέμβριο του 2024 — λίγους μόλις μήνες μετά τη φωτογράφισή του με τον Χαμενεΐ στην Τεχεράνη — αποτέλεσε το τελικό πλήγμα για τη συμμαχία του Χαμενεΐ στο Λεβάντε.

Παρότι ο Χαμενεΐ επέμενε ότι το Ιράν δεν επιδιώκει την απόκτηση πυρηνικών όπλων — τα οποία, όπως έλεγε, απαγορεύονται από το Ισλάμ — καθοδήγησε την ανάπτυξη ενός σύνθετου πυρηνικού προγράμματος που η Δύση υποπτευόταν επί μακρόν ότι είχε στρατιωτική διάσταση. Το 2015, η Τεχεράνη συμφώνησε να περιορίσει τις πυρηνικές της δραστηριότητες με αντάλλαγμα την άρση οικονομικών κυρώσεων. Όμως η διεθνής συμφωνία κατέρρευσε τρία χρόνια αργότερα, όταν ο Τραμπ την εγκατέλειψε κατά την πρώτη του θητεία.

Αφού το Ισραήλ εξαπέλυσε αιφνιδιαστική επίθεση στην Τεχεράνη πέρυσι — εξουδετερώνοντας το μεγαλύτερο μέρος της αεράμυνας της Ισλαμικής Δημοκρατίας και σκοτώνοντας αρκετούς κορυφαίους στρατηγούς καθώς και εκατοντάδες αμάχους — οι ΗΠΑ βομβάρδισαν βασικές πυρηνικές εγκαταστάσεις χρησιμοποιώντας μερικά από τα ισχυρότερα όπλα του οπλοστασίου τους. Τότε, ο Τραμπ ισχυρίστηκε ότι είχαν «εξαλειφθεί».

Η πανεθνική εξέγερση κατά του Χαμενεΐ που ξέσπασε τον Δεκέμβριο του 2025 ακολούθησε την κατάρρευση του εθνικού νομίσματος, που κατέστησε ακόμη και βασικά αγαθά απλησίαστα για μεγάλο μέρος του πληθυσμού. Σύντομα εξαπλώθηκε σε πόλεις και κωμοπόλεις σε όλη τη χώρα, καθώς ευρύ φάσμα της κοινωνίας άρχισε να ζητά τον τερματισμό της διακυβέρνησής του και του καθεστώτος του.

Οι δυνάμεις ασφαλείας σκότωσαν πολλές χιλιάδες και συνέλαβαν ακόμη περισσότερους, ενώ ο Χαμενεΐ δήλωνε ότι «οι ταραχοποιοί πρέπει να μπουν στη θέση τους».

Σπούδασε υπό τον Χομεϊνί

Ο Χαμενεΐ γεννήθηκε στις 17 Ιουλίου 1939 σε ένα σπίτι στη βορειοανατολική πόλη Μασχάντ, γιος θρησκευτικού λόγιου. Στα 19 του εγκαταστάθηκε στην Κομ, κέντρο της σιιτικής θεολογικής διδασκαλίας, όπου σπούδασε υπό τον Χομεϊνί, που αργότερα έγινε ο πρώτος ανώτατος ηγέτης της Ισλαμικής Δημοκρατίας.

Εντάχθηκε στο υπόγειο κίνημα που επιδίωκε την ανατροπή του υποστηριζόμενου από τις ΗΠΑ μονάρχη, Σάχη Μοχάμαντ Ρεζά Παχλαβί, και συνελήφθη επανειλημμένα και βασανίστηκε. Πέρασε τρία χρόνια σε εσωτερική εξορία.

Μετά την επικράτηση της Ισλαμικής Επανάστασης το 1979, διορίστηκε επικεφαλής της προσευχής της Παρασκευής στην Τεχεράνη. Μια απόπειρα δολοφονίας δύο χρόνια αργότερα άφησε παράλυτο το δεξί του χέρι, αλλά μέσα σε λίγους μήνες έγινε πρόεδρος, το ανώτατο αιρετό αξίωμα του Ιράν.

Αν και πάντοτε συντηρητικός, ο Χαμενεΐ εισήλθε στην πολιτική ως κληρικός που κάπνιζε πίπα, με ήπιο λόγο και ενδιαφέρον για την ποίηση και τη λογοτεχνία. Πατέρας έξι παιδιών με τη σύζυγό του, Μανσουρέχ Χοτζαστέχ Μπαγχαρζαντέχ, διατηρούσε φιλίες με μουσικούς και κοσμικούς διανοούμενους.

Πρώτη μεγάλη δοκιμασία της προεδρίας του υπήρξε το 1980, όταν οι δυνάμεις του γειτονικού Ιράκ, υπό τον Σαντάμ Χουσεΐν και με στήριξη των ΗΠΑ, εισέβαλαν στο Ιράν, βυθίζοντας τη χώρα σε έναν εξαντλητικό οκταετή πόλεμο. Κατά τη διάρκεια αυτής της περιόδου, ο Χαμενεΐ ανέπτυξε ακόμη στενότερη σχέση με τους Φρουρούς της Επανάστασης.

Μέσω αυτών, σε μεγάλο βαθμό, επέκτεινε την επιρροή του Ιράν στο εξωτερικό. Η αρχική εστίαση ήταν στον Λίβανο, όπου το Ιράν στήριξε τη Χεζμπολάχ, τη σιιτική οργάνωση που ιδρύθηκε το 1982 σε απάντηση στην ισραηλινή εισβολή και κατοχή του νότου της χώρας. Η Δύναμη Κουντς των Φρουρών — ή διεθνής ταξιαρχία — δημιουργήθηκε το 1988 για να «εγκαθιδρύσει λαϊκούς πυρήνες Χεζμπολάχ σε όλο τον κόσμο», όπως είχε δηλώσει ο Χαμενεΐ.

Συνταγματική τροποποίηση

Την εποχή του θανάτου του Χομεϊνί, τον Ιούνιο του 1989, ο Χαμενεΐ δεν ήταν η προφανής επιλογή για να γίνει ο επόμενος ανώτατος ηγέτης του Ιράν. Τα θεολογικά του διαπιστευτήρια ήταν κατώτερα από το επίπεδο αγιατολάχ που απαιτούσε τότε το Σύνταγμα, γεγονός που κατέστησε αναγκαία την τροποποίησή του.

Από το 1989 και μετά, αρχής γενομένης με τον Αγιατολάχ Ακμπάρ Χασεμί Ραφσαντζανί, οι Ιρανοί εξέλεξαν αρκετούς μετριοπαθείς συντηρητικούς και μεταρρυθμιστές προέδρους κατά τη μακρά διακυβέρνηση του Χαμενεΐ. Εκείνος προχωρούσε σε περιορισμένα και αυστηρά ελεγχόμενα βήματα για να κατευνάσει τις αυξανόμενες κοινωνικές πιέσεις για αλλαγή στις πόλεις, διασφαλίζοντας ταυτόχρονα ότι δεν θα απειληθεί η σκληροπυρηνική κληρική εξουσία του.

Οι διαμαρτυρίες για φερόμενη νοθεία στην επανεκλογή του προέδρου Μαχμούντ Αχμαντινετζάντ το 2009 αμφισβήτησαν την κυριαρχία του. Αντέδρασε καταστέλλοντας βίαια το λεγόμενο «Πράσινο Κίνημα», αποδεικνύοντας ότι μπορούσε να κυβερνά με σιδηρά πυγμή όταν το θεωρούσε απαραίτητο. Έκτοτε, τα συνθήματα «θάνατος στον δικτάτορα» ή «θάνατος στον Χαμενεΐ» έγιναν συνηθισμένα σε διαδηλώσεις, και οι δυνάμεις ασφαλείας έγιναν ολοένα και πιο βίαιες.

Το 2013, ο Αχμαντινετζάντ διαδέχθηκε από τον σχετικά μετριοπαθή Χασάν Ροχανί, ο οποίος δύο χρόνια αργότερα εξασφάλισε τη συμφωνία με τις ΗΠΑ και άλλες παγκόσμιες δυνάμεις για την άρση των κυρώσεων με αντάλλαγμα περιορισμούς στο πυρηνικό πρόγραμμα.

Ο Χαμενεΐ έδωσε απρόθυμα την ευλογία του στη συμφωνία, εκφράζοντας παράλληλα σκεπτικισμό για το κατά πόσο τα άλλα μέρη θα τηρούσαν τις δεσμεύσεις τους. Η απόφαση του Τραμπ το 2018 να αποχωρήσει από τη συμφωνία και να επαναφέρει τις κυρώσεις επιβεβαίωσε τις επιφυλάξεις του Χαμενεΐ. Παράλληλα, καταδίκασε πολιτικά τον Ροχανί — που είχε προβληθεί από μετριοπαθείς ως πιθανός διάδοχος — σε πολιτική απομόνωση.

Το 2019, η αιφνίδια αύξηση των τιμών των καυσίμων προκάλεσε μερικές από τις χειρότερες συγκρούσεις μεταξύ πολιτών και δυνάμεων ασφαλείας από την επανάσταση. Εκατοντάδες άνθρωποι σκοτώθηκαν, σύμφωνα με οργανώσεις δικαιωμάτων.

Οι σκληροπυρηνικοί συντηρητικοί κατέλαβαν τον έλεγχο του κοινοβουλίου το 2020, ενώ η Covid-19 έπληττε σοβαρά την ήδη δοκιμαζόμενη οικονομία. Καθώς η πανδημία σκότωνε περισσότερους ανθρώπους στο Ιράν από οπουδήποτε αλλού στην περιοχή, ο Χαμενεΐ ανακοίνωσε απαγόρευση εμβολίων που παράγονταν από φαρμακευτικές εταιρείες με έδρα τις ΗΠΑ ή την Ευρώπη.

Οι Φρουροί καταδικάστηκαν από την κοινή γνώμη το 2020 όταν παραδέχθηκαν ότι κατέρριψαν κατά λάθος ουκρανικό επιβατικό αεροσκάφος με Ιρανούς επιβάτες, σε μια τεταμένη περίοδο μετά από αμερικανική επίθεση με drone που σκότωσε τον κορυφαίο στρατηγό του Χαμενεΐ, Κασέμ Σουλεϊμανί. Ο Χαμενεΐ, σε ένα σπάνιο κήρυγμα, υπερασπίστηκε τους Φρουρούς, καθιστώντας σαφές ότι ο πόνος των οικογενειών των θυμάτων και της ευρύτερης κοινωνίας ερχόταν δεύτερος σε σχέση με την αφοσίωσή του στον μηχανισμό ασφαλείας που τον διατηρούσε στην εξουσία.

Πηγή: newmoney.gr

Διαβάστε επίσης: Bitcoin: Ανακάμπτει πάνω από τα 68.000 δολάρια μετά τον θάνατο του Αλί Χαμενεΐ