Offcanvas
Offcanvas
Οι Φρουροί της Επανάστασης αποσυνδέουν την πλήρη αποκατάσταση της ναυσιπλοΐας από τις συνομιλίες με το Ομάν – Κυρώσεις, στρατιωτικές επιχειρήσεις και αποζημιώσεις στο τραπέζι – Ορατό το ενδεχόμενο ενός ελεγχόμενου διαδρόμου αντί για επιστροφή στην προπολεμική κανονικότητα
Οι προσδοκίες για γρήγορη και πλήρη επαναλειτουργία των Στενών του Ορμούζ υποχωρούν, καθώς η Τεχεράνη στέλνει σαφές μήνυμα ότι η ελεύθερη διέλευση των εμπορικών πλοίων δεν πρόκειται να αποκατασταθεί αυτόματα ακόμη και εάν υπάρξει πρόοδος στις συνομιλίες με το Ομάν.
Μόλις μία ημέρα μετά την αισιοδοξία που εξέφρασε η Ουάσιγκτον για το ενδεχόμενο επικείμενης συμφωνίας Ιράν–Ομάν, οι Φρουροί της Επανάστασης ξεκαθάρισαν στις 8 Αυγούστου ότι η πλήρης επαναλειτουργία του κρίσιμου θαλάσσιου περάσματος συνδέεται με ένα ευρύτερο πακέτο απαιτήσεων προς τις Ηνωμένες Πολιτείες.
Σύμφωνα με την ιρανική θέση, μεταξύ των ζητημάτων που τίθενται είναι η άρση κυρώσεων, ο τερματισμός των στρατιωτικών ενεργειών και η καταβολή αποζημιώσεων. Με τον τρόπο αυτό, η Τεχεράνη ουσιαστικά μεταφέρει τη συζήτηση από το τεχνικό ζήτημα της ασφαλούς ναυσιπλοΐας στο πεδίο της συνολικής αντιπαράθεσής της με την Ουάσιγκτον.
Η εξέλιξη έχει ιδιαίτερη σημασία για τη διεθνή ναυτιλία. Η αγορά είχε αρχίσει να εξετάζει το ενδεχόμενο σταδιακής επιστροφής των πλοίων στο Ορμούζ εφόσον οι διπλωματικές επαφές δημιουργούσαν ένα αποδεκτό πλαίσιο ασφαλείας. Οι τελευταίες δηλώσεις, όμως, δείχνουν ότι η επιστροφή στην προπολεμική κανονικότητα παραμένει δύσκολη.
Το σενάριο που αποκτά μεγαλύτερο βάρος βραχυπρόθεσμα είναι η δημιουργία ενός περιορισμένου ή ελεγχόμενου διαδρόμου διέλευσης, μέσα από τον οποίο θα μπορούν να κινούνται εμπορικά πλοία υπό συγκεκριμένες προϋποθέσεις.
Μια τέτοια λύση απέχει σημαντικά από την πλήρη αποκατάσταση της ελεύθερης ναυσιπλοΐας. Θα μπορούσε να επιτρέψει την αύξηση των διελεύσεων και να προσφέρει κάποια ανακούφιση στις ενεργειακές και ναυτιλιακές αγορές, χωρίς όμως να εξαλείψει το γεωπολιτικό ρίσκο.
Για τους πλοιοκτήτες, τους ναυλωτές και τις ασφαλιστικές εταιρείες, το κρίσιμο στοιχείο δεν είναι μόνο εάν ένα πλοίο μπορεί να περάσει από τα Στενά, αλλά υπό ποιες συνθήκες, με ποιες εγγυήσεις ασφαλείας και εάν οι κανόνες θα εφαρμόζονται με τον ίδιο τρόπο σε όλα τα πλοία ανεξαρτήτως σημαίας, ιδιοκτησίας ή εμπορικών σχέσεων.
Η νέα ιρανική στάση ανοίγει έτσι μια πολύ μεγαλύτερη συζήτηση: εάν το Ορμούζ οδηγείται από ένα προσωρινό καθεστώς περιορισμένης ναυσιπλοΐας σε μια πιο μόνιμη κατάσταση πολιτικού ελέγχου των διελεύσεων.
Το Στενό του Ορμούζ αποτελεί ένα από τα σημαντικότερα θαλάσσια περάσματα του πλανήτη και βασική πύλη εξόδου για τις ενεργειακές εξαγωγές του Περσικού Κόλπου. Οποιαδήποτε αλλαγή στον τρόπο λειτουργίας του έχει άμεσες επιπτώσεις στις μεταφορές πετρελαίου και LNG, στη διαθεσιμότητα δεξαμενόπλοιων, στα ναύλα και στο κόστος ασφάλισης.
Εάν η διέλευση συνδεθεί στην πράξη με πολιτικούς όρους ή με την εθνικότητα και τα συμφέροντα που εκπροσωπεί κάθε πλοίο, η αγορά θα βρεθεί αντιμέτωπη με μια εντελώς διαφορετική πραγματικότητα. Οι εταιρείες θα πρέπει να συνυπολογίζουν όχι μόνο τον παραδοσιακό κίνδυνο μιας πολεμικής ζώνης, αλλά και την πιθανότητα διαφοροποιημένης μεταχείρισης των πλοίων.
Παράλληλα, όσο η αβεβαιότητα παραμένει, τόσο δυσκολότερη γίνεται η πλήρης επιστροφή του διαθέσιμου τονάζ στην περιοχή. Τα αυξημένα ασφάλιστρα πολεμικού κινδύνου, οι απαιτήσεις των πληρωμάτων, οι αποφάσεις των ναυλωτών και η στάση των ίδιων των πλοιοκτητών εξακολουθούν να λειτουργούν ως πρόσθετα εμπόδια.
Αυτό είναι και το σημείο στο οποίο αλλάζει πλέον η συζήτηση γύρω από το Ορμούζ. Το βασικό ερώτημα δεν είναι απλώς πότε θα αυξηθούν ξανά οι διελεύσεις, αλλά τι είδους καθεστώς θα ισχύει όταν αυτό συμβεί.
Μια συμφωνία που θα επιτρέπει περισσότερα εμπορικά πλοία να περνούν από τα Στενά θα μπορούσε να αποτελέσει σημαντικό πρώτο βήμα αποκλιμάκωσης. Δεν θα σημαίνει όμως κατ’ ανάγκην επιστροφή στο προηγούμενο καθεστώς ελεύθερης και απρόσκοπτης ναυσιπλοΐας. Η Τεχεράνη δείχνει ότι επιχειρεί να εντάξει το Ορμούζ στην ευρύτερη διαπραγμάτευσή της με τις Ηνωμένες Πολιτείες. Και αυτό είναι ίσως το σημαντικότερο μήνυμα για τη ναυτιλία: ακόμη και εάν οι διελεύσεις αρχίσουν να αυξάνονται, η γεωπολιτική αβεβαιότητα γύρω από το σημαντικότερο ενεργειακό chokepoint του κόσμου δεν πρόκειται να εξαφανιστεί από τη μία ημέρα στην άλλη.
Πηγή: newmoney.gr
ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΑΚΟΜΑ
