Με 48 ομάδες, 104 αγώνες, διάρκεια-ρεκόρ 40 ημερών και ένα εντελώς νέο format, το Παγκόσμιο Κύπελλο του 2026 αλλάζει την κλίμακα του ποδοσφαίρου, υπόσχεται νέες εκπλήξεις και μετατρέπει τον πλανήτη σε ένα τεράστιο γήπεδο.

Του Θεόδωρου Καυκαρίδη

Σκέφτομαι το πρώτο Μουντιάλ που παρακολούθησα. Αργεντινή 1978. Μαυρόασπρο στην τηλεόραση. Τριάντα οκτώ αγώνες. Τεράστιο νούμερο!!! Ουάου. Τέσσερα χρόνια μετά Ισπανία. Από 16 ομάδες 24. Αμάν επέκταση. Με 52 αγώνες!!! Πακτωλός!!! Αυτό που φαινόταν κάποτε τεράστιο είναι το ήμισυ του σήμερα. Το Μουντιάλ 2026 θα γίνει με 48 ομάδες (12 παραπάνω από το 2022) και με 104 αγώνες. Προσδεθείτε και πάμε. Σε μία διάρκεια 40 ημερών. Και αυτό είναι ρεκόρ, η διάρκεια!

Η παρουσία ενός τέτοιου αριθμού ομάδων, αλλάζει δραστικά και τον χάρτη συμμετοχών. Φυσιολογικά ομιλούντες η Ασία και η Αφρική κέρδισαν περισσότερες θέσεις (είναι σταδιακή φυσικά η αύξηση). Η Ασία βρέθηκε με 9 εκπροσώπους, η Αφρική με 10. Αύξηση είχε και η ζώνη Κεντρικής και Καραΐβικής, αφού είχε ήδη τις τρεις διοργανώτριες που πέρασαν απευθείας. Η Ωκεανία έχει εκπρόσωπο, αλλά είναι και το εξής περίεργο. Γεωγραφικά έχει δύο αφού η Αυστραλία πέρασε μέσω των προκριματικών της Ασίας και τη μία θέση της Ωκεανίας κέρδισε η Νέα Ζηλανδία. Η πλέον ευνοημένη ζώνη είναι της Νοτίου Αμερικής. Δέκα ομάδες συμμετέχουν στα προκριματικά, οι έξι πέρασαν απευθείας, ενώ υπήρχε και η δυνατότητα και για έβδομο εισιτήριο από τα πλέι-οφ (δεν τα κατάφερε η Βολιβία) Ξαφνικά η Ευρώπη βρέθηκε σε μειονεκτική θέση. Με 55 ομοσπονδίες, είχε 16 εισιτήρια. Λίγα. Ναι κάποτε ήταν κυρίαρχη σε βαθμό υπερβολής (είχε 10 από τις 16 θέσεις το 1978), αλλά σκεφτείτε ότι ενώ οι ομάδες τριπλασιάστηκαν από τότε, η «Γηραιά Ήπειρος) πήρε στην πάροδο των ετών τις 6 από τις 32 νέες θέσεις. Οπότε πολλές δυνάμεις του ευρωπαϊκού ποδοσφαίρου μένουν απέξω. Η Ιταλία που έβγαλε για 3^η συνεχόμενη φορά τα μάτια της. Η Πολωνία, η Δανία, η Σερβία πληρώνουν από τη μία την αγωνιστική τους αποτυχία, αλλά και από την άλλη τη στενότητα θέσεων στην τελική φάση.

Σαφέστατα η ανάγκη μεγαλύτερης εκπροσώπησης της Αφρικής και της Ασίας ήταν επιτακτική. Το επίπεδο, η οργάνωση, οι δυνατότητες, ανέβηκαν με την πάροδο των ετών. Είναι και νέες μεγάλες αγορές, που προσφέρονται για τηλεθεάσεις και έσοδα. Από καθαρά επίσης ποδοσφαιρικής άποψης, αρκετές χώρες των δύο Ηπείρων είναι πλέον πολύ ανταγωνιστικές.

Υπάρχει και η άποψη, πως η επέκταση σε 48 ομάδες θα μειώσει τουλάχιστον στη φάση των ομίλων τον ανταγωνισμό, δημιουργεί καθαρά φαβορί και αουτσάιντερ, μειώνει την πιθανότητα εκπλήξεων. Είναι η λογική του ποδοσφαίρου. Υπάρχει όμως; Απέναντι, η αντίθετη άποψη λέει πως κανένας δεν υπολόγιζε ότι το 1966 η Βόρειος Κορέα θα κέρδιζε την Ιταλία. Ότι το 1978 ο «Δαβίδ» Τυνησία θα έφερνε ισοπαλία με τον «Γολιάθ» Γερμανία. Ότι τέσσερα χρόνια μετά οι Γερμανοί θα έχαναν από την Αλγερία. Ότι το Καμερούν και η Σενεγάλη θα κέρδιζαν τις κατόχους του τίτλου Αργεντινή και Γαλλία. Ότι το Μαρόκο το 1986 θα ήταν πρώτο σε όμιλο με Αγγλία, Πολωνία, Πορτογαλία και το 2022 θα έφτανε στα ημιτελικά. Ότι οι Νοτιοκορεάτες θα τερμάτιζαν στην 4^η θέση το 2002 και οι Σαουδάραβες πριν τέσσερα χρόνια θα νικούσαν την Αργεντινή. Ποιος θα μπορούσε να προβλέψει ότι οι εν δυνάμει Παγκόσμιες πρωταθλήτριες αποκλείστηκαν από τον πρώτο γύρο το 2002, το 2010, το 2014 και το 2018. Oι εκπλήξεις είναι μέρος του Μουντιάλ και κάποιοι θα πατήσουν πεπονόφλουδες. Και μην αποκλείσετε να δούμε «βόμβες» από χώρες όπως το Πράσινο Ακρωτήρι, το Ουζμπεκιστάν, το Κουρασάο.

Αν δούμε όμως την υπόθεση κατάκτηση, τα δεδομένα είναι...δεδομένα. Οκτώ χώρες έχουν από μεγάλες μέχρι σοβαρές πιθανότητες να κατακτήσουν το Μουντιάλ. Όλες οι στοιχηματικές εταιρείες, αλλά νομίζω και όλοι οι ποδοσφαιρόφιλοι βάζουν στην πρώτη θέση Γαλλία και Ισπανία (με απόδοση 5,5 με 6 για κάθε ευρώ). Ακολουθούν οι Άγγλοι (7,5 με 8), Βραζιλία και Αργεντινή (από 9 μέχρι 10), Γερμανία και Πορτογαλία (από 12 μέχρι 13) και Ολλανδία (κοντά στο 20). Και ιδού τα ερωτήματα. Θα κατακτήσει το τρόπαιο για 3^η φορά η Γαλλία και θα ισοφαρίσει την Αργεντινή; Θα ντουμπλάρουν τις κατακτήσεις τους οι Ισπανοί; Θα διώξει επιτέλους την ταμπέλα της αποτυχημένης η Αγγλία και θα το σηκώσει μετά από 60 χρόνια; Θα φτάσει στην πηγή η Βραζιλία μετά από 24 χρόνια και θα γίνει η πρώτη χώρα με έξι κατακτήσεις; Μπορεί η Αργεντινή να σηκώσει 4^η κούπα και να γίνει η 3^η Εθνική (μετά τις Γαλλία και Βραζιλία) που θα κατακτήσει δύο συνεχόμενα. Μπορεί η Γερμανία να κατακτήσει το 5ο της τρόπαιο και να γίνει η πιο επιτυχ ημένη ομάδα από άποψης μεταλλίων; Μήπως μπορεί να έχουμε την 9^η ιστορικά Παγκόσμια πρωταθλήτρια, με τις Πορτογαλία και Ολλανδία να κάνουν την υπέρβαση. 

Θα δούμε κάποια ομάδα από το δεύτερο ή τρίτο ράφι να πηγαίνει πολύ μακριά; Θα έχουμε μία νέα Τσεχοσλοβακία του 1962, Πολωνία του 1974, Σουηδία και Βουλγαρία το 1994, Κροατία το 2002, το 2018 και το 2022 που θα πάνε σε ημιτελικά ή και τελικό; Οι Νορβηγοί έχουν πάντως το πακέτο. Ποια αφρικανική ή ασιατική ομάδα θα ταράξει τα νερά; Τι μπορούν να κάνουν σε υψηλό επίπεδο οι οικοδέσποινες ΗΠΑ, Μεξικό και Καναδάς;

Η διαδικασία

Με 104 αγώνες, η διαδικασία αλλάζει, αφού μετά την πρώτη φάση και τους ομίλους, υπάρχει μία επιπλέον σειρά αγώνων νοκ-άουτ. Με 32 ομάδες. Τις οποίες θα αποτελέσουν οι δύο πρώτες ομάδες από κάθε όμιλο και οι 8 καλύτερες ομάδες που θα καταλάβουν την 3^η θέση σε όμιλο προχωρούν. Ακολούθως, 32, 16, 8, ημιτελικά, τελικός. Εκεί όπου για πρώτη φορά η FIFA αποφάσισε να μεγαλώσει κατά 15 λεπτά το ημίχρονο και να οργανώσει μουσικό υπερθέαμα 15 λεπτών. Ακριβώς ό,τι συμβαίνει στον τελικό του Superbowl στο American football. Σημειώστε και άλλα. Θα έχουμε τρεις τελετές έναρξης (σε Μεξικό, Καναδά, ΗΠΑ) και 3 λεπτά διάλειμμα σε κάθε ημίχρονο όλων των αγώνων για να δροσιστούν οι παίκτες.

Τηλεχειριστήριο Sigma

Μετρώντας, υπολογίζοντας, προβλέποντας, ετοιμαζόμαστε για μπάλα, βεράντα και ξενύκτι. Eίναι η μέγιστη ποδοσφαιρική διοργάνωση, είναι τα Όσκαρ της μπάλας Οπότε καθήστε μπροστά στην τηλεόραση και με το τηλεχειριστήριο κολλημένο στο Sigma. Απευθείας μετάδοση και των 104 αγώνων. Με εκπομπές από τις 11 Ιουνίου μέχρι τις 19 Ιουλίου στην κύρια ζώνη αγώνων (σέντρα από τις 7 το απόγευμα ως τα μεσάνυκτα). Με μπόλικο pre και post game.

«Κυπριακές» παρουσίες

Παίκτες και προπονητές με πέρασμα από την Κύπρο έβαλαν τη σφραγίδα τους σε Μουντιάλ σκοράροντας τέρματα. Μπάγεβιτς, Μπόνεφ, Προτάσοφ, Zέγκελερ, Χάαν, Ντουμιτρέσκου, Ντε Μολ, Βεσελίνοβιτς. Οι ποδοσφαιριστές που αγωνίστηκαν στο Πρωτάθλημά μας και σκόραραν σε Παγκόσμιο Κύπελλο είναι σαφώς περισσότεροι. Καταρχήν οι εν ενεργεία. Ο Νταβίντ Λουίζ, ο Τσερίσεφ, ο Όρσιτς και ο Κακόριν. Παλαιότερα οι Μπλαχίν, Αντεμπόγιου, Ολισαντέμπε, Ζεβλάκοφ, Ρομαρίκ, Ρόλαντ Γκόμεζ, Κρικόβιακ, Μαγέφσκι και Βαλμπουενά. Στο Μουντιάλ 2026, θα «έχουμε» ξανά παρουσία. Σούνιτς (Πάφος), Σέμα (Σουηδία),  Λούκασεν (Γκάνα), Σεμέδο και Ροντρίγκεζ στο Πράσινο Ακρωτήρι. Την εστία του οποίου υπερασπίζεται ο πρώην της ΑΕΛ Βοζίνια. Ο πρώην του ΑΠΟΕΛ Μούσα Αλ Τάμαρι αναμένεται επίσης να πρωταγωνιστήσει με την Εθνική της Ιορδανίας. Δύο πρώην τεχνικοί κυπριακών ομάδων θα είναι σε μουντιαλικά ηνία. Ο Κρίστιανσεν στον Παναμά και ο Δώνης στη Σαουδική Αραβία.

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΑΚΟΜΑ

Χρηματιστήρια: Καμπανάκια κινδύνου από BofA και Goldman Sachs - Ποιοι δείκτες εκπέμπουν SOS